اختلال کم توجهی ـ بیش فعالی عبارت است از یک نوع رفتار خاص در کودکان به طوری که این کودکان تنها می توانند برای مدت کوتاهی روی یک موضوع خاص تمرکز کنند. ضمناً این کودکان گاهی حرکات و رفتار کنترل نشده ای را به طور ناگهانی از خود بروز می دهند. البته بیش فعالی می تواند وجود داشته باشد یا نداشته باشد. به نظر می رسد که این اختلال در اختلالات یادگیری نقش داشته باشد و تخمین زده می شود حدود 10%-5% کودکان مدرسه ای گرفتار این اختلال باشند.
علایم شایع
کودک روی صندلی مرتب می جنبد و دست ها و پاهای خود را تکان می دهد.
وقتی به کودک گفته می شود که بنشینید، فقط به مدت کوتاهی روی صندلی بند می شود.
حواس کودک به راحتی پرت می شود.
قبل از مطرح شدن کامل سؤال ، کودک پاسخ را می دهد.
کودک در رعایت نوبت در بازی و صف مشکل دارد.
کودک در اجرای دستورالعمل ها مشکل دارد.
کودک قادر به تمرکز روی یک کار یا بازی مشخص نیست .
مرتب از یک کار تمام نشده منصرف شده ، به کار دیگری می پردازد.
در انجام بازی ، بدون ایجاد سروصدا، مشکل دارد.
زیاد صحبت می کند.
وسط صحبت یا کار دیگران می پرد.
به نظر می رسد که اصلاً گوش نمی دهد.
چیزهای مورد نیاز برای انجام کارها را گم می کند.
اغلب کارهای خطرناک انجام می دهد بدون اینکه به عواقب ناگوار آنها توجه داشته باشد.
علل
ناشناخته است . فرضیات زیادی مطرح شده اند، اما هیچ یک تأیید یا رد نشده اند. تصور بر این است که منشای آن بیولوژیک باشد.
عوامل افزایش دهنده خطر
سابقه خانوادگی این اختلال
پیشگیری
هیچ روش خاصی برای پیشگیری وجود ندارد
عواقب مورد انتظار
در بعضی از موارد، رفتار غیرطبیعی کودک به هنگام بلوغ کاملاً برطرف می شود. در بعضی دیگر، بیش فعالی با افزایش سن کاهش می یابد. اما تعدادی از این کودکان نهایتاً به نوجوانان و بزرگسالانی مشکل دار تبدیل می شوند.
عوارض احتمالی
امکان دارد مشکلات کودک در طی زمان برطرف نشوند. نهایتاً کودک وقتی بزرگ می شود ممکن است در تحصیل موفق نباشد، یا اینکه رفتار ضداجتماعی و گاهی جنایی از خود بروز دهد.
امکان دارد کودک در بزرگسالی دچار اختلال شخصیت شود.
درمان

اصول کلی
درمان و مشاوره به والدین و کودک توسط پزشک
رفتار درمانی و شناخت درمانی . کودک خود در این نوع درمان ها نقش مهمی را به عهده دارد. او باید مواظب رفتار خود باشد، نقش محوله را به خوبی ایفا کند، و رفتار خود را ثبت کند. در یک طرح کلی ، اساس این روش های درمانی بر راهبردهای تغییر رفتار نامطلوب استوار است . به نظر می رسد که ترکیب این روش های درمانی با داروها بهترین نتایج را در کنترل علایم به همراه داشته باشد.
در خانه یک محیط متناسب و محدودیت های کاملاً مشخص برای رفتار کودک را در نظر بگیرید. ضمناً باید از روش های تربیتی نیز به طور مداوم بهره گرفت . اگر احساس می کنید که نیاز به کمک از طرف افراد متخصص امر دارید مراجعه کنید.
با معلم کودک تماس مستمر داشته باشید. اگر کودک در درس خود نیاز به کمک بیشتری دارد، امکان آن را فراهم کنید.
داروها
پزشک شما شاید تصمیم بگیرد داروهایی مثل متیل فنیدات (ریتالین )، که ظاهراً اثر آرامش بخش در کودکان دچار این اختلال دارند، تجویز کند. این داروها اثرات جانبی ناخوشایندی دارند، از جمله : اختلال در خواب ، افسردگی ، سردرد، معده درد، بی اشتهایی ، و کاهش رشد.
فعالیت
فعالیت کودک خود را حتی المقدور در چارچوب مشخصی در آورید.
رژیم غذایی
رژیم غذایی مخصوصی پیشنهاد شده اند: حذف کلیه افزودنی های غذایی (ادویه جات و غیره )، حذف مواد به خصوصی از رژیم غذایی ، یا ویتامین درمانی شدید. اغلب تحقیقات پزشکی اشاره به این دارند که این رژیم ها برای تعداد بسیار کمی از کودکان مفید هستند. اما بسیاری از والدین تغییرات قابل توجهی را در رفتار کودکان خود پس از استفاده از این رژیم ها گزارش کرده اند. شاید دلیل آن این باشد که با تهیه غذاهای مخصوص برای کودک ، وی احساس می کند که توجه بیشتری به او می شود. در مورد هرگونه رژیم غذایی مخصوصی که برای کودک خود در نظر دارید با پزشک خود مشورت کنید.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید:
اگر احساس می کنید کودکتان علایم اختلال کم توجهی ـ بیش فعالی را دارد.
اگر پس از شروع درمان علایم بدتر شوند.
اگر دچار علایم جدید وغیرقابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/٢٠

 

سیاه سرفه عبارت است از عفونت باکتریایی ، مسری و خطرناک برونش ها و ریه ها. واکسیناسیون در سراسر جهان به مقدار زیادی بروز سیاه سرفه را کاهش داده است . تمامی سنین را مبتلا می کند ولی در کودکان شایع تر است .
علایم شایع
مراحل اولیه :
آب ریزش بینی
سرفه خشک که به سرفه با خلط غلیظ تبدیل می شود.
تب مختصر
مراحل انتهایی :
حملات سرفه مداوم و شدید که تا یک دقیقه طول می کشند. در طول سرفه در اثر کمبود اکسیژن فرد قرمز یا آبی می شود. در پایان هربار سرفه ، کودک با صدایی «شبیه فریاد» نفس نفس می زند.
استفراغ و اسهال
تب
علل
عفونت با باکتری بوردتلاپرتوسیس . این بیماری از طریق تماس مستقیم با سرایت فردی یا تماس غیرمستقیم مثل تنفس هوای حاوی قطرات عفونی یا دست زدن به پیراهن یا سایر مواد آلوده منتقل می شود. دوره کمون 7-5 روز است .
عوامل افزایش دهنده خطر
افراد واکسینه نشده
همه گیری های اواخر زمستان و بهار. گسترش باکتری ها باعث افزایش شدت بیماری زایی آنها می گردد.
شرایط زندگی شلوغ یا غیربهداشتی
بارداری
پیشگیری
تمام کودکان را بر ضد سیاه سرفه واکسینه کنید. واکسیناسیون معمولاً در 2 ماهگی شروع می شود و پس از 5 سالگی توصیه نمی گردد.
افراد دچار عفونت را جدا کنید.
عواقب مورد انتظار
با درمان معمولاً ظرف تقریباً 6 هفته علاج می شود (ممکن است بین 3هفته تا 3 ماه باشد). سیر معمول بیماری به شرح زیر است : 2 هفته سرفه غیر مشخص ، 2 هفته حملات «سیاه سرفه » و 2 هفته نقاهت ، ممکن است برخی سرفه های پایدار ماه ها طول بکشند.
عوارض احتمالی
کودکان زیر یک سال در معرض عوارض شدید یا مرگ قرار دارند.
خون دماغ
جدا شدن شبکیه
تشنج و آنسفالیت
پنومونی
آپنه (کند شدن یا توقف تنفس )
عفونت گوش میانی
پارگی عروق خونی مغز
درمان

اصول کلی
آزمون های تشخیصی می توانند شامل بررسی های آزمایشگاهی خون ، کشت خلط و رادیوگرافی قفسه سینه باشند.
بستری شدن در بیمارستان با مراقبت های ویژه برای نوزادان به شدت بیمار. کودکان بزرگتر را معمولاً می توان در منزل درمان کرد.
تا از بین رفتن تب ، شخص بیمار را جدا کنید. ملاقات کنندگان اجباری باید ماسک بزنند.
در طول یک حمله سرفه در یک کودک ، پایین تخت را بلند کنید. صورت کودک را پایین بیاورید و سرش را به یک طرف بچرخانید تا به تخلیه ریه ها کمک کنید. کودکان بزرگتر معمولاً ترجیح می دهند در طول حملات سرفه بنشینند و به جلو خم شوند.
از یک مرطوب کننده اولتراسونیک برای تسکین سرفه و کمک به رقیق شدن ترشحات برونش و ریه استفاده کنید. هر روز مرطوب کننده را تمیز کنید.
داروها
از داروهای ضدسرفه مگر در صورت تجویز استفاده نکنید.
ممکن است توصیه شود در دوره کمون اریترومایسین شروع گردد.
برای عوارضی چون عفونت گوش میانی یا پنومونی ممکن است آنتی بادی هایی تجویز گردند.
فعالیت
تا از بین رفتن تب ، کودک را در بستر نگه دارید. با توجه به قدرت کودک ، فعالیت طبیعی باید به آهستگی از سر گرفته شود.
رژیم غذایی
کودک را به نوشیدن مایعات فراوان مثل آب میوه ، چای ، نوشیدنی های کربنات دار و سوپ رقیق تشویق کنید.
رژیم غذایی خاصی ندارد. وعده های غذایی کم و به تعداد زیاد ممکن است استفراغ را کاهش دهد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر کودک شما علایم سیاه سرفه ، به ویژه کبودی صورت در طی حملات سرفه را داشته باشد.
اگر تب رخ دهد.
اگر استفراغ بیش از 2-1 روز ادامه یابد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/٢٠

 

بیماری  هاری در نسان:

 دوره کمون این بیماری در انسان ۸-۲ هفته بوده و ممکن است ۱۰ روز تا ۸ ماه بیشتر بطول انجامد. طول دوره کمون به مقدار دوز ویروس وارد شده بوسیله گازگرفتگی ، محل گزش و شدت زخم بستگی دارد.هر چه محل زخم از سیستم اعصاب مرکزی دورتر باشد،دوره کمون طولانیتر است .

بیماری بااحساس اضطراب و نگرانی ،سردرد،افزایش مختصر درجه حرارت بدن، بیقراری و تغییرات احساسی بهم شروع و شدت آن به محل زخم یا گازگرفتگی مربوط میگردد. اغلب اوقات دردو خارش محل زخم احساس میشود. در مرحله تحریک بعدی ، حساسیت شدیدی نسبت به نور وصدا ایجاد گردیده، اتساع مردمک وافزایش بزاق مشاهده میگردد.

با پیشرفت بیماری ، اسپاسم (گرفتگی) شدید عضلات بلعی ظاهر شده و در نتیجه انقباضات عضلانی مایعات بشدت برگردانده میشود.در اکثر بیماران ترس از نوشیدن (ترس از آب) دیده میشود و هنگام مشاهده مایعات ، انقباضات شدید حلقی-حنجره ای نشان داده و حتی از بلع بزاق خود را امتناع می ورزند.

همچنین ممکن است اسپاسمهای عضلات تنفسی و نیز تشنجات عمومی ایجاد شود.مرحله تحریک ممکن است تا هنگاو مرگ وجود داشته باشد و یا به مرحله فلجی عمومی جانشین گردد. نشانهای بیماری از تا۶ روز و گاهی اوقات بیشتر بطول انجامیده و سرانجام بطور غیر قابل اجتناب به مرگ منتهی میگردد.

بیماری در حیوانات :

در حیوانات به دو شکل می باشد

 ۱- هاری خشمناک

 ۲- هاری فلجی یا آرام که در رابطه با نقش علائم عصبی متمایز میگردد.

سگ:

دوره کمون ۱۰ روز تا ۲ ماه و گاهی بیشتر، ابتدا سگها رفتار غیر طبیعی داشته ، در گوشه های تاریک مخفی شده ، اضطراب غیر عادی نشان داده یا بسیار ارام و بی حرکت میشوند.

رفلکسهای تحریکی افزایش یافته و حیوان با کوچکترین حرکتی از جا می پرد ، بی اشتهایی ، خارش ناحیه گازگرفتگی، تحریکات دستگاه ادراری تناسلی و افزایش مختصر درجه حرارت بدن مشاهده میگردد.

 بعد از ۳-۱- روز علائم تحریکی و اضطرابی افزایش می یابد حیوان بطرز خطرناکی حالت تهاجمی بخود گرفته ، تمایل شدیدی به گازگرفتگی اشیاء حیوانات و انسان از جمله صاحب خود نشان میدهد و اغلب خود را نیز گاز گرفتهو زخمهای شدیدی در بدن ایجاد مینماید در رابطه با فلجی عضلات حلقی بلع بزاق امکان پذیر نبوده و ب مقدار فراوانی ترشح گردد و صدای عوعو تغییر یافته و زوزه خشک و طولانی میکشد.

سگهای هار تمایل به ترک محل سکونت داشته و به سگها و حیوانات دیگر حمله مینمایند. در مرحله اخر بیماری ، تشنجات عمومی متداول میباشد.

شکل آرام یا بی صدای بیماری با علائم فلجی مشخص گردیده و در مرحله تحریک بسیار کوتاه و گاهی اصلاَ وجود ندارد. فلجی با عضلات سر و ناحیه گردن شروع شده بلع مشکل گشته و صاحب دام مشکوک بوجود جسم خارجی مثل استخوام در گلو میگردد. فلجی عمومی به دستها و پاها ادامه یافته و به مرگ منجر میشود.

گربه:

عموماَ بیماری در این حیوان بشکل خشمناک بوده و علائم شبیه هاری در سگ میباشد. فلجی ثلث خلفی بدن ۲ تا ۴ روز پس از ظهور علائم تحریکی اتفاق می افتد.

گاو:

حیوان از گله دور شده، برخی اتساع مردمک را نشان داده و برخی دیگر علائمی چون خواب آلودگی و افسردگی خواهند داشت. حرکات غیر طبیعی

اندامهای خلقی ، ترشح اشک و ترشحات بینی ممکن است دیده میشود. حملات خشمگینانه نادر بوده ولی ممکن است است لرزشهای عضلانی ، بیقراری و ازدیاد حساسیت در محل گزش خفاش مشاهده میشود با پیشرفت بیماری ، عدم هماهنگی عضلانیو انقباضات تودینک به کلونیک گروه عضلات گردن، تنه و دستها و پاها دیده میشود. عمل بلع مشکل گشته و نشخوار قطع میشود و بالاخره حیوان به زمین افتاده و مرگ صورت میگیرد.

لاغری مفرط قابل اهمیت بوده، لب بالا با کف زرد رنگی پوشیده شده و یبوست شدید است معمولاَ علائم فلجی بین ۲ و ۳ روز بعد از نشانیها ظاهر میگردد. بیماری ۲ تا ۵ روز و گاهی ۸تا ۱۰ روز بطول می انجامد .

تفکیک هاری گاوی ناشی از خفاشهای شب کوروسگ یا دیگر حیوانات امکان پذیر نیست، مخصوصاَ اگر وقوع بیماری اسپورادیک باشد ولی مواردی چون حضور خفاشهای خونخوار گزش ناشی از آنها ، وقوع موارد متعدد بیماری، نقش برتر تظاهرات فلجی و بیش از همه عدم حضور سگهای هارد در ناحیه ، هاری منتقله بوسیله خفاش راتأیید مینماید.

دیگر حیوانات اهلی:

نشانیهای هاری در اسب ، گوسفند و بز چندان متفاوت از بیماری در گاو نمیباشد هاری گوسفند بز و خوک متداول نیست.

پرندگان:

بطور طبیعی در پرندگان استثنایی است.

حیوانات وحشی:

هاری در بسیاری از گوشتخواران و دیگر پستانداران بطور طبیعی اتفاق می افتد . روباه، شغال و گرگ حساسترین حیوانات در مقابل ویروس میباشند. اکثرا به نوع خشمناک بیماری دچار میشوند.

بیماریزایی:

 هنگامی که ویروس از طریق زیر جلدی یا داخل عضلانی ( بطور طبیعی از طریق گازگرفتگی اتفاق می افتد) تزریق گردد، بوسیله آکسوپلاسم اعصاب محیطی ، از محل تزریق به سیستم اعصاب مرکزی انتشار می یابد.

ویروس ابتدا در محل ورود عضلات تکثیر یافته بعد به سیستم عصبی حمله ور میشوند و بعد به غدد بزاقی انتشار می یابد. ویروس در غدد بزاقی و ریه ها بیشتر از مغز میباشد (در خارج از اعصاب مرکزی تکثیر می یابد)قابل توجه است اشاره شود که هرگاه ویروسی از غدد بزاقی جدا گردد، در سیستم اعصاب مرکزی نیز وجود خواهد داشت.

منشاء عفونت و روش انتقال:

 حیوانات میزبان مسئول بقای ویروس در طبیعت ، گوشتخواران و خفاشها میباشند.

هاری شهری:

سگها اصلی این نوع هاری می باشند. عفونت از طریق گاز گرفتگی ، از سگ به سگ و از سگ به انسان و حیوانات اهلی انتقال می یابد. وجود تعداد زیادی سگ و میزان وسیع تولید مثل سالیانه جمعیت سگها فاکتورهای مهمی در همه گیری بیماری میباشد .

دیگر فاکتور مهم در بقای ویروس ، دوره کمون طولانی بیماری در برخی سگها است نشان داده شده که ویروس چند روز (تا ۵ روز) قبل از شروع بیماری در بزاق وجود داشته و دفع ویروس از این راه تا هنگام مرگ حیوان ادامه می یابد خطر انتقال ویروس به انسان بوسیله گاز گرفتگی یا خراشهای جلدی ، با مقدار زیاد ویروس بیشتر خواهد بود. خطر ابتلا زخمهای کوچک بویژه اگر زیر لباس باشد کمتراست.

هاری در زندگی وحش:

در یک جمعیت یک یا دو نوع از پستانداران ، بویژه گوشتخواران و خفاشها مسئول بقاء هاری میباشد هاری وحوش (وحش) خطر دائمی برای انسان و دامهای اهلی میباشد.

چنانچه حیوانات وحشی به بیماری دچار گردنده به شهرها و مناطق سکونت انسان هجوم آورده و به انسان و حیوان حمله مینمایند.انتقال بیماری در وحوش بیشتر از سگها میباشد.

تشخیص:

از طریق ارسال سر حیوان به آزمایشگاه و دیدن اجسام نگری میباشند.

کنترل:

برای کنترل می بایستی جنبه های زیرین در نظر گرفته شود.

۱- برنامه های کنترل در ریشه کنی هاری شهری

۲- اقدامات کنترل هاری وحوش

۳- مقررات بین المللی در رابطه با نقل و انتقال حیوانات

۴- برنامه های واکسیناسیون قبل و بعد از ایجاد مخاطره در انسان

۱)کنترل وریشه کنی هاری شهری:

منطقی ترین راه برای جلوگیری هاری انسان:

مشتمل بر کنترل و ریشه کنی عفونت در حیوانات اهلی و عمدتاَ سگ میباشد که هدف کاهش جمعیت حیوانات حساس از طریق واکسیناسیون سگها و گربه های خانگی .

معدوم نمودن سگهای ولگرد خیابانی را در بر میگیرد. برای نتیجه مطلوبتر استفاده از واکسیناسیون (و تا حد امکان در فواصل زمانی کوتاه) حداقل ۷۰% تمامی سگها و گربه های شهرها و نواحی مجاور میباشد.

بعد واکسیناسیون حیواناتی که قبلاَ ایمن نشده و آنهایی که تازه متولد شده اند و یا آنهایی که از مناطق دیگر وارد شده اند می بایستی ادامه یابد. برنامه واکسیناسیون می بایستی خانه به خانه (بهتر است) از طریق موسسات یا کلینیکهای سیار در هر منطقه صورت گیرد سن واکسیناسیون سگها و گربه ها از ۳ ماهگی میباشد.

۲) کنترل هاری حیوانات وحشی: در این خصوص دو مورد زیر سن می بایستی مد نظر قرار گیرد

الف)هاری منطقه بوسیله خفاش ب) هاری منطقه بوسیله گوشتخواران

الف) از اقدامات اساسی کنترل مشتمل بر واکسیناسیون گاو در مناطق شایع بیماری و کاهش جمعیت خفاشها میباشد. دیگر استفاده از داروهای ضد انعقادی مثل دیفنادیون برای کاهش جمعیت خفاشهای شب کور در مناطقی که هاری رخ میدهد و برای جلوگیری بیماری در انسان در نتیجه خفاشهای شب کوردرمناطقی که هاری رخ میدهد و برای جلوگیری بیماری در انسان در نتیجه خفاشهای غیر خونخوار آموزش، بویژه کودکان ضروری میباشد تا از دست زدن و یا جمع آوری خفاشهایی که به زمین می افتند جلوگیری شود.

ب) کنترل هاری بوسیله گوشتخواران وحشی اساساَ در ارتباط با روشهای کاهش جمعیت انواع میزان اصلی ویروس که نقش مسئول بقای سیکل را ایفا می نماید از بین رفتن گوشتخواران وحشی منجر به کاهش موارد بیماری خواهد شد که با طعمه گذاری و شکار با اسلحه و تله گذاری صورت میگیرد.

۲-کنترل نقل و انتقال بین المللی حیوانات:

۳) کشورهایی که عاری از هاری میباشند بایستی از ورود سگ و گربه از نواحی آلوده جلوگیری بعمل آوردند. همچنین برقراری قرنطینه طولانی به مدت ۶-۴ماه واکسیناسیون حیوانات در هنگام ورود.

۴)پیشگیری هاری انسان:

واکسیناسیون افراد در معرض خطر شدید الودگی قبل از تماس با بیماری مثل کارکنان آزمایشگاهها ، کسانی که در برنامه کنترل هاری انجام وظیفه میکنند و با حیوانات ولگرد سروکار دارند، دامپزشکان

واکسیناسیون افراد بعد از تماس که اساسا شامل الف) درمان موضعی زخم ب) تزریق واکسن قبل از اینکه ویروس به سیستم عصبی برسد

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

فلج اطفال

بیماری فلج اطفال را هزار و پانصد سال قبل از مسیح می شناختند ولی از ویروس و چگونگی آن بی اطلاع بودند بعدها معلوم شد که این بیماری مسری و همه گیر است .
ویروس در خون ، مدفوع و دستگاه عصبی وجود دارد این بیماری با پیشرفت تمدن نسبت مستقیم دارد یعنی در ممالک متمدن خیلی فراوانتر از نقاط عقب افتاده است .
نشانه های فلج اطفال :
سابق بر این تصور می شد که این بیماری مخصوص کودکان است ولی این تصور اشتباه بود زیرا تمام کسانی که با ویروس روبرو می شوند به بیماری مبتلا میگردند و عده ای از مبتلایان به این بیماری ، فلج و زمین گیر می شوند .دوره نهفتگی متوسط فلج کودکان ۱۰ روز است .
گاهی ویروس این بیماری مدتها در گلو و روده ی اشخاص سالم بدون ایجاد مزاحمت زندگی می کند ولی به محض مساعد شدن زمینه مزاجی شخص از قبیل پرکاری ، واکسیناسیون ، کشیدن دندان ، درآوردن لوزه ها و بیماریهای دیگر عامل بیماری شروع به رشد و فعالیت کرده وارد دستگاه عصبی می شود و باعث فلج می گردد .
یکدسته نشانه های مقدماتی برای این ناخوشی وجود دارد مانند تب ، سردرد ، تهوع ، گلودرد که چند ساعت یا چند روز طول کشیده و سپس بکلی برطرف می گردد و بیمار بهبود کامل پیدا می کند . در برخی از افراد ناخوشی با همین علائم مقدماتی خاتمه می یابد و فلجی بوجود نمی آید ( شکل ساقط شونده ) ولی در بعضی از افراد ۵ تا ۸ روز بعد از علائم مقدماتی بیماری ، دوباره تب میکنند و علائم مننژیت کاذب پیدا می کنند مانند سفتی گردن ، سردرد شدید ، استفراغ ، درد عضلات و گاه علائم عصبی پیدا می شود . این علائم نیز در عرض ۳ تا ۸ روز بهبود کامل پیدا می کند ( نوع غیرفلجی ) گاهی هم به دنبال نشانه های یاد شده فلج های شل در گروهی از عضلات بدن عارض می شود ، وسعت و محل این فلجها با وسعت آسیب های مغزی و نخاعی مربوط می باشد یعنی هر چه ضایعات مراکز مغزی بیماری زیادتر باشد فلجهای حاصله وسیع تر خواهد بود .
در تمام موارد شدت و وسعت فلجها زیاد است و بتدریج در عرض چندین هفته یا چندین ماه و ۳ سال تخفیف پیدا می کند یعنی به آرامی تعدادی از عضلات فلج شده کار خود را باز می یابند ولی عده ای از عضلات برای همیشه فلج باقی می ماند . بطور کلی اگر تا ۳ سال فلج خوب نشود حتماً برای تمام عمر بیادگار خواهد ماند .
طریقه سرایت :
عامل بیماری گاه مستقیماً از راه ترشحات حلق و بینی به اطرافیان سرایت می کند و یا به طور غیرمستقیم یعنی بتوسط ادرار یا مدفوع و وسایل بکار رفته بیمار یا آبهای آلوده سبب ابتلاء دیگران میشود . ویروس بیماری در گلوی بیماران ۲ تا ۵ روز قبل و ۳ تا ۵ روز بعد از بروز علائم وجود دارد .
برخی عوامل رسیدن ویروس را به مرکز عصبی آسان می کنند مانند حاملگی ،‌خستگی مفرط ، ورزشهای سنگین ، کشیدن دندان ، درآوردن لوزه ها ، تزریق واکسن های مخلوط و غیره .
در دهات و مراکز دور از بهداشت ،‌افراد خردسال بیشتر در معرض آلودگی میباشند یعنی کودکان زودتر از پنج سال آلوده می شوند ولی در نقاطی که توجه زیادی به بهداشت می شود چون در زمان کودکی آلودگی کمتر ایجاد می گردد بنابراین اطفال مصونیت پیدا نمی کنند بهمین جهت در دوران جوانی که خطر بروز فلج و باقی ماندن آن زیادتر است مبتلا میگردند .
پیشگیری :
با وجود کوششهای فراوانی که انجام شده امروزه بخوبی معلوم شده است که جدا نمودن افراد و تعطیل کردن مدارس یا اردوگاه ها یا بتأخیر انداختن سال تحصیلی هیچ کدام نتوانسته اند در مشی همه گیری تغییری دهند . میتوان در مواقع همه گیری از چند توصیه زیر که بر اساس اطلاعات موجود پایه گذاری شده است استفاده نمود :
۱ - از معاشرت با خانواده ها و اجتماعاتی که بیماری در آنها شایع است باید خودداری کرد .
۲- خودداری از خستگی مفرط و لرز ( آب تنی در استخرهای سرد ) و سوختگی از نور خورشید .
۳- احتراز از خوردن میوه جات و سبزیجات خام که خوب ضدعفونی نشده اند .
۴- جلوگیری از لوزه برداری و سایر اعمال جراحی در حلق و دهان .
۵- خودداری از تزریقات بی مورد و بتأخیر انداختن واکسنهای دیفتری ، سیاه سرفه و کزاز ..
عده ای عقیده دارند که روش های زیر در پیشگیری از انتشار بیماری تا حدی مؤثر است :
بیماران را دست کم باید بمدت ۲ تا ۳ هفته جدا کرد . ضدعفونی کردن بینی و حلق با محلولهای شستشوی ضدعفونی کننده تا حدی مفید هستند .
برای ضدعفونی کردن ملحفه ها ، دستمال و پوشاک میتوان از سولفات مس ، آب آهک و آب ژاول استفاده کرد .
باید مدت ۳ تا ۴ هفته از رفتن بیمار به مدرسه ممانعت کرد . برای افراد سالم رعایت بهداشت ،‌شستشوی دست ها قبل از صرف غذا جدا نمودن وسایل بیماران از وسائل افراد سالم ،‌ خودداری از انداختن اخلاط در خارج از منزل و مصرف آبهای تصفیه شده سودمند است .
بهترین و مؤثرترین وسیله برای مبارزه با این بیماری پیشگیری از آن توسط واکسیناسیون است.
ایمنی :
مشکل کنترل فلج اطفال با کشف واکسن های مؤثر و بدون خطر بر علیه این بیماری تا حد زیادی حل شده است . دو نوع واکسن در دسترس است :
۱- ( واکسن سالک ) یا واکسن تزریقی .
۲- واکسن زنده ضعیف شده یا واکسن خوراکی : واکسن زنده سه ظرفیتی پولیو که از راه دهان مصرف میشود در سال ۱۹۶۳ تهیه گردید در حقیقت محتوی سه سویه ویروس پولیو میباشد . نخستین واکسیناسیون کامل با این نوع واکسن در بیشتر از ۹۰٪ افراد واکسینه شده ایجاد ایمنی می کند . این نوع واکسن ارجح می باشد . اولین نوبت مقدار واکسن در ۲ ماهگی و نوبت دیگر به فاصله ۸ هفته داده میشود و نوبت چهارم در ۱۲ تا ۱۸ ماهگی و نوبت پنجم در ۴ تا ۶ سالگی و بالاخره یک نوبت تکمیلی بالینی در سنین ۱۱ تا ۱۲ سالگی خورانده شود .

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

زردی نوزادی :

یرقان فیزیولوژیک (غیر مرضی):
این نوع زردی سه یا چهار روز بعد از تولد به وجود می آید و برای چندین روز به طول می انجامد که کاملا طبیعی و رایج است ،کبد نوزاد نیازمند یادگیری برای انجام وظایف خودش می باشد کودکان مبتلا به یرقان معمولا خواب آلود هستند لذا آنها را هر سه یا چهار ساعت یکبار برای شیر خوردن بیدار نمایید.کودک را صبح یا بعد از ظهر در برابر اشعه خورشید قرار دهید و چشمان او را بپوشانید، بدن نوزاد باید لخت باشد،ضمنا باید مواظب بودکه آفتاب تند باعث سوختن پوست بدن نشود.
زردی مرضی:
اگر زردی در 24 ساعت اول تظاهر کند و یا زردی بیشتر از 7 روز طول بکشد زردی مرضی تلقی می شود.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

زردی علامتی از یک بیماری زمینه ای است و سبب زرد رنگ شدن پوست و سفیدی چشم ها می شود. این وضعیت به دلیل حضور رنگ دانه زرد صفراوی در خون ایجاد می شود. این رنگ دانه به طور طبیعی بر اثر تخریب سلول های قرمز خونی پیر شده ایجاد می شود. اما در برخی بیماری ها، این رنگ دانه در خون تجمع یافته و سبب زرد شدن رنگ پوست می شود، برخی شرایط احتمالی که سبب بروز این وضعیت می شوند عبارت اند از : هپاتیت ( التهاب کبد) ، انسداد یا ناهنجاری در مجاری صفراوی، و برخی از انواع کم خونی .

تغییر رنگ پوست اغلب با تیره شدن ادرار همراه است. این پدیده به این علت اتفاق می افتد که رنگ دانه انباشته شده در خون به داخل ادرار سرریز می کند. همچنین ممکن است همراه این علائم ، مدفوع نیز کمرنگ شود ؛ زیرا دیگر رنگ دانه ای برای تیره کردن رنگ مدفوع روده وجود ندارد.

زردی همچنین در یک سوم نوزادان در طی هفته اول بعد از تولد دیده می شود. این زردی ،" زردی فیزیولوژیک " نام دارد. تقریباً در تمام این نوزادان هیچ بیماری زمینه ای وجود ندارد وعلت بروز آن تنها این است که کبد و دستگاه گوارش کودک در حال تطابق یافتن با زندگی خارج رحمی است. زردی فیزیولوژیک در نوزادانی که شیرمادر می خورند بیشتر دیده می شود و بعد از بررسی های لازم توسط پزشک ، اغلب نکته نگران کننده ای یافت نمی شود.

علائم احتمالی:

زرد رنگ شدن پوشت و سفیدی چشمها، ادرار قهوه ای تیره ، مدفوع کمرنگ ، تهوع و کاهش اشتها.

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

1- در صورت زرد شدن پوست کودک و ادرار و مدفوع ، کودک را جهت یافتن تغییر رنگ بررسی کنید؛

2- در صورتی که کودک بدحال و بی اشتهاست، جهت جلوگیری از کم آب شدن بدن به وی مقادیر زیادی مایعات بدهید؛

3- بهداشت را در مورد کودک کاملاً  رعایت کنید ؛ زیرا ممکن است کودک شما مبتلا به هپاتیت باشد که مسری است؛

4- در صورت وجود زردی در کودک هرچه سریع تر با پزشک خود تماس بگیرید. کودک مبتلا به زردی باید حتماً توسط پزشک بررسی شود؛ زیرا مقادیر بالای "بیلی روبین" ( ماده ای دفعی است که در اثر تجزیه گلبول های قرمز در کبد تولید می شود و از طریق مدفوع دفع می شود ) در خون می تواند به ارگانهای داخلی آسیب برساند، همچنین هر نوع بیماری زمینه ای باید تشخیص داده شود:

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

ویروس هپاتیت A  


بنام هپاتیت عفونی نامیده می شود. توسط دهان و مدفوع انتقال می یابد. دوره کمون آن تقریبا ۱ ماهه است. بیماری مزمن کبدی ایجاد نمی کند و به ندرت کشنده است و هیچ تشانه آنتی ژنی با دیگر ویروسهای کبدی ندارد. انسان و میمون میزبانهای طبیعی این ویروس هستند. . از طریق دستگاه کوارش فرد را آلوده میکند و در  روده تکثیر پیدا می کند.  اما سیستم ایمنی نیز در صدمه زدن به سلولهای کبدی آلوده به ویروس و حذف آنها از بدن بی تاثیر نیست. به دنبال ضایعات سلولهلی کبدی یرقان ظاهر می شود. این ویروس از طریق صفرا وارد روده و مدفوع می شود و از ۱۰ روز قبل از ظهور علایم و ایجلد آنتی بادی در مدفوع وجود دارد و از طریق مدفوع منتشر می شود. علایم بالینی آن شامل خستگی , بی اشتهای , ضعف ,  تهوع ,  شکم درد ,  یرقان ,  تیره شدن رنگ ادرار است و این بیماری در افراد بالغ شدید تر از از کودکان است. در کودکان اغلب بدون جلب توجه سپری می شود و در اکثر موارد بهبودی کامل حاصل می شود. حداکثر شیوع این بیماری بین سنین ۳۰ تا ۱۵ است. و همچنین بررسی بیلی روبین هم جهت ارزیابی اختلال کبدی ارزشمند است. درمان برای این بیماران وجود ندارد و تزریق ایمنوگلوبین برای افراد در تماس با بیمار توصیه می شود که در دوره کمون باعث کاهش علایم بیماری می شود. روشهای پیشگیری شامل رعایت بهداشت در مراکز عمومی ,  کنترل بهداشتی آب و مواد غذای بخصوص شیر -  شستن دستها بعد از رفتن دستشوی وقبل از صرف غذا ,  ضد عفونی کردن وسایل بیمار بسیار موثر است. واکسن نمونه کشته شده است که فقط برای مواقع ضروری استفاده می شود. این ویروس براحتی در جامعه منتشر می شود. محتمل ترن راه سرایت راه مدفوعی- دهانی از طریق تماس فردی می باشد. بعضی محصولات رودخانه ای مثل صدفها می توانند منبع آلودگی با ویروس باشند. آلودگی با ویروس هپاتیت A به ندرت از طریق سرنگ و سوزن آلوده یا انتقال خون پیش می آید. همودیالیز هیچ نقشی در انتشار آن میان کارکنان بخش ندارد. شیوع آنتی بادی در افراد دارای سطح اقتصادی و اجتماعی پایین بالاتر است. در کشورهای در حال توسعه و عقب مانده اکثر مبتلایان کودکان هستند در حال که در کشورهای پیشرفته ابتلا در سنین بالاتر است. تقریبا ۴۰ درصد موارد حاد هپاتیت توسط هپاتیت A ایجاد شده 

ویروس هپاتیت B  


 

      این ویروس عامل مولد هپاتیت سر است و جزء ویروسهای کبدی DNA دار طبقه بندی می شود. از طریق مایعات بدن, خون, مقاربت جنسی ودر ماههای آخر حاملگی از مادر به جنین منتقل می شود و ابتلا به این بیماری هیچ ارتباطی به سن, فصل و جنس ندارد. دارای دروه کمون متوسط سه ماهه است. در ۵ تا ۱۰ در صد مبتلایان تبدیل به حالت مزمن می شود و گاهی منجر به سرطان کبد می شود. بافت هدف این بیماری و میزبان آن محدود و فقط در کبد, گاهی پانکراس و کلیه انسان و میمون را نیز آلوده می کند. این ویروس کوچک, دارای پوشش, دارای DNA دو رشته و حلقوی که قسمتی از آن تک رشته ای است ودارای آنزیم  
 

 

 این ویروس ۳ روز پس از به سلولهای کبدی شروع به تکثیر می نماید; اما علایم بالینی بعلت نا معلومی حدود ۴۵ روز بعد ظاهر می شود که بستگی به راه ورود مقدار ویروس و وضعیت فرد مبتلا دارد. علایم بالینی شامل تهوع , استفراغ , بی اشتهایی شدید می باشد که به دنبال آن یرقان ظاهر می شود ( گرچه هپاتیت بدون یرقان نیز شایع است). حدود ۸۵ در صد بیماران کاملا بهبود حاصل پیدا می کند. مرگ و میر بین ۷/۲- ۶/۰ درصد است که بسته به سن و شرایط متغیر است. حدود ۱۰ تا ۵ در صد افراد به هپاتیت مزمن می شوند که این مبتلایان منبع اصلی انتشار ویروس در جامعه هستند.  در اکثر موارد ژنوم ویروس ادغام شده در ژنوم سلولهای سرطانی دیده می شود. درمان اختصاصی برای هپاتیت B وجود ندارد. درمان بیشتر جنبه علامتی و حفاظتی دارد. انترفرون آلفا ممکن است برای هپاتیت مزمن موثر باشد. این ویروس انتشار جهانی دارد. حاملین ویزوس در جهان حدود ۲۰۰ میلیون نفر هستند که یک میلیون آنها در امریکا زندگی می کنند. افراد در معرض خطر شامل شاغلین, در مراکزبهداشتی و درمانی, کارکنان آزمایشگاهها, کارکنان بانک خون, افراد ساکن در مناطق آندمیک ( چین, آفریقا …………..) نوزادان متولدشده از مادر مبتلا, معتادین تزریقی و افراد دارای هموفیلی و دریافت کنندگان خون و محصولات آن. بیشترین موارد آلودگی به این ویروس در کشورههای عقب مانده است بطوریکه ۵ درصد نوزذان در هنگام متولد شدن و شیردادن مبتلا می شوند. روشهای پیشگیری و کنترل وجود دارند که عبارتند از: ۱- انجام واکسیناسیون ۲- کنترل و جدا کردن  خونهای آلوده ۳- تزریق ایمنوگلوبین به نوزدان که از مادر مبتلا متولد شده و افرادی که با بیماران تماس داشته ۴- عدم مصرف خون کسانی که هرگونه ناراحتی کبدی دارند ۵- استفاده از وسایل مانند دستکش هنگام معاینه بیمار و …….. ۶- حذف سریع وسایل آلوده وضدعفونی وسایل مورد استفاده ۷- اجتناب از رفتارهای اجتماعی پر خطر وخطرساز که انتشار ویروس را تسهیل می کند.  
 
ویروس هپاتیت C  

 

 

 

دوره کمون بیماری ۴ تا ۳ روز در موارد طولانی ۴ تا ۳ ماه است. معمولا هپاتیت C از لحاظ بالینی خفیف بوده و نیاز به بستری شدن ندارد و اکثر بیمارن بدون علایم بالینی هستند. 
 

به رغم طبیعت ملایم بیماری ۵۰ تا ۳۰ در صد آنها به سمت مزمن شدن پیش می روند. مهمترین راه انتقال بیماری از طریق خون و فرآورده های خونی آلوده است. تزریق وریدی مواد مخدر, پیوند اعضا آلوده, مقاربتهای جنسی و دریافت کنندگان فاکتورهای خونی آلوده نیز از راه های انتقال این ویروس است. اکثر مبتلایان به هپاتیت C معتادین تزریق داخل وریدی  هستند. فعلا واکسنی برای این بیماری وجود ندارد. ایمنی حاصل از عفونت بادوام و پیشگیری  کننده نمی باشد. مصرف انترفرون آلفا تا حدودی در درمان بیماری موثر است. مصرف آنتی بادی ضد ویروس در میمون سبب طولانی شدن دروه کمون می شود. علایم بالینی در شکل حاد بیماری شبیه هپاتیت A و B است ولی خفیفتر. هپاتیت مزمن پایدار حاصله از ویروس هپاتیت C شایعتر از نوع B می باشد که حدود ۲۰ درصد آن به سیروز و نارسایی کبد منجر می شود.                                            ویروس هپاتیت D

  تقریبا ۱۵ میلیون نفر در دنیا آلوده به ویروس هپاتیت D هستند. ویروس هپاتیت D برای همانند سازی خود از ویروس هپاتیت B و امکانات سلول میزبان استفاده می کند. این ویروس ناقص است و از نظر اندازه و ساختمان ژنوم نیاز به کمک برای همانندسازی مانند ویروئیدهای گیاهی است. ژنوم این ویروس فقط یک پروئتین کپسیدی را کد می نماید. ویروس دارای ژنوم RNA منفی, تک رشته ای, حلقوی و کوچک است. ویروس دارای پوشش است و احتمالا دارای ۳ فرم است. همانند هپاتیت B به سلولهای کبد متصل شده و وارد آن می شود. نسخه برداری و همانندسازی ویروس غیر متعارف است. این ویروس مانند هپاتیت B از طریق مایعات بدن انتشار می یابد. هر دو ویروس با یک روش مشترک به سلول میزبان متصل می شوند. یک فرد ممکن است به عفونت توام هپاتیت B و D مبتلا گردد. همانندسازی ویروس همراه با صدمه زدن به سلول میزبان ( سلول کبد ) است. صدمات حاصله از ویروس هپاتیت D به سلول کبد بر خلاف ویروس هپاتیت B منحصر به پاسخ ایمنی سلول میزبان نیست. احتمالا عفونت مزمن هپاتیت D در افراد مبتلا به هپاتیت مزمن B نیز بروز می کند. 
 

هپاتیت D در کودکان و افراد بالغ مبتلا به هپاتیت B ایجاد می شود. ویروس انتشار جهانی داشته و آندمیک جنوب ایتالیا, خاورمیانه, قسمتهایی از آفریقا و آمریکا لاتین می باشد.  تا کنون درمان اختصاصی برای هپاتیت D پیشنهاد نشده است. اما چون همانند سازی ویروس به وجود هپاتیت B لذا پیشگیری از هپاتیت B در پیشگیری از این ویروس موثر خواهد بود. با واکسیناسیون هپاتیت B , حذف محصولات خونی آلوده, عدم مصرف از مواد مخدر تزریقی و کنترل ناقلین ویروس از انتشار هپاتیت D جلوگیر خواهد کرد.  
 

 هپاتیت حاد ویروسی, بوسیله یکسری ویروس ایجاد و به نامهای هپاتیت A, هپاتیتB, هپاتیت C و هپاتیت D خوانده می شود. این نوع از هپاتیت یک عفونت شایع ویروسی است که می تواند خطرناک هم باشد, بدن را درگیر کند و منجر به التهاب و از بین رفتن بافت و عملکرد طبیعی کبد شود.
علائم ابتلا به هپاتیت در تمامی انواع آن مشابه است به این صورت که اول علائم عمومی مثل بی اشتهایی ,ضعف, خستگی, تهوع ,استفراغ و درد مبهم در قسمت فوقانی و راست شکم بروز می کند. گاهی در این مرحله تب هم وجود دارد. بعد از این مرحله زردی پیش رونده بروز می کند که ملتحمه (پرده داخلی چشم),مخاط ها و پوست تمام بدن زرد می شود.

هپاتیت نوع A:

این نوع هپاتیت توسط یک ویروس شدیدا آلوده کننده و مسری ایجاد می شود و از طریق تماس های نزدیک قابل انتقال است. عمده ترین انتقال آن از طریق دهانی- مدفوعی می باشد یعنی در مناطقی که بهداشت رعایت نشده و پس از دستشویی دستها با آب و صابون شسته نمی شود و با همان دست غذا خورده می شود این ویروس به راحتی انتقال می یابد. همچنین در اثر آب, غذاها و شیر آلوده و همچنین در اثر خوردن صدف و گوشت نپخته ماهی انتقال می یابد.

در زمانی که علائم بیماری و زردی بروز کرد فرد فقط باید استراحت کند تا ویروس توسط دفاع سیستم ایمنی بدن مهار شود و به تدریج التهاب کبدی به وضعیت سابق برگردد.
نکته قابل ذکر این است که هپاتیت A به هیچ نوع درمان دارویی احتیاج ندارد.

هپاتیت b

ابتلا به این نوع هپاتیت عوارض بی شماری دارد. از این رو اهمیت شناخت آن بسیار بالاست.

راههای انتقال این ویروس عبارتند از:

_مادر به جنین : به ویژه اگر مادر در ماه سوم بارداری آلوده شده باشد احتمال انتقال بیماری به جنین بسیار بالا است.

_تماس جنسی : از راه خون, استفاده از سرنگ مشترک در معتادان تزریقی و یا فرو رفتن سوزن آلوده به ویروس به طور اتفاقی در پوست افراد سالم و استفاده از تیغ های آلوده است.

_ترشحات بدن : از جمله بزاق ,مدفوع, صفرا, اشک و مایع منی به عنوان یکی از منابع انتقال ویروس مطرح هستند .

بعد از آلوده شدن به ویروس هپاتیت B سه مشکل بالینی رخ می دهد. اولا علائم دیده نمی شود. ثانیا مانند هپاتیت A علائم به صورت حاد یعنی ضعف, بی اشتهایی و زردی پیش رونده بروز می کند. ثالثا آنتی ژن ویروس در بدن باقی می ماند و اشکال مزمن بیماری اتفاق می افتد و بعدا با فعالیت مجدد ویروس علائم هپاتیت بروز می کند. گاهی باعث ایجاد سرطان در کبد می شود. گاهی با بروز علائم هپاتیت حاد, زردی آنقدر زیاد می شود که روی عملکرد طبیعی مغز تاثیر گذاشته و باعث علائم خواب آلودگی و عدم هوشیاری می شود و به علت تخریب سلولهای کبدی زمان انعقاد خون به شدت طولانی می شود و خونریزی های مختلف در نواحی متفاوت بدن مثل خونریزی لثه, مخاطها و پوست اتفاق می افتد که وضعیت بیمار بسیار خطرناک و مرگبار می شود.

ویروس هپاتیت B در افراد بدون علامت, که به صورت مزمن و طولانی ویروس را در خون خود حمل می کنند از راههای گفته شده به افراد سالم انتفال می یابد.
نکته مهم آن است که درمان خاصی برای این بیماری هنوز کشف نشده است و ابتلا به این نوع از بیماری ویروسی مرگبار است.

هپاتیت C:

راه انتقال این نوع ویروس به وسیله تزریق است. این بیماری غالبا در گیرندگان خون و فراورده های خونی و معتادان تزریقی بروز می کند. البته در کشور ما انتقال این نوع از هپاتیت از طریق فراورده های خونی بسیار کم شده است زیرا کنترل می شوند. پیشگیری از این نوع از هپاتیت این است که معتادان تزریقی یا اعتیاد خود را ترک کنند و یا از روش دیگری برای استفاده از مواد مخدر استفاده کنند. قانونمندی و عدم تجاوز به حریم خانواده و فعالیتهای جنسی سالم نیز از راههای پیشگیری است.

 

فقط در بیمارانی که به صورت طولانی ناقل ویروس هپاتیت B هستند بروز می کند. علائم این بیماری مشابه سایر هپاتیت های ویروسی است؛ با این تفاوت که سیر شدیدی دارد و گاهی سبب تخریب کامل کبد و مرگ می شود.

از آنجایی که در قرن حاضر ایدز و هپاتیت B دو بیماری لاعلاج هستند باید به آنها توجه بیشتری کرد. زیرا ویروس ایدز در خارج از بدن تنها ۳۰ ثانیه زنده می ماند اما ویروس هپاتیت Bدر خارج از بدن ۲ الی ۳ ساعت زنده است. از این رو احتمال آلودگی به این ویروس بیشتر خواهد بود. اما نکته مهم اینجاست که اگر درمانی برای این دو بیماری نیست اما برای بیماری هپاتیت B واکسنهایی در سه نوبت وجود دارد که انسان را از این بیماری خطرناک مصون می سازد.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

هپاتیت چیست..                                                                                         به التهاب و ورم کبد هپاتیت گفته میشود. عوامل مختلفی از جمله ابتلا به ویروس های هپاتیت ( A، B، C ، D، E و … ) ، داروها ، سموم، آنوکسی ، الکل و … باعث هپاتیت می شوند. هپاتیت ویرویسی یکی از عوامل مهم مرگ زودرس انسان می باشد براساس تخمین سازمان بهداشت جهانی ۳۸۵ میلیون ناقل هپاتیت B و ۱۷۰ میلیون ناقل هپاتیت C در جهان وجود دارد و سالانه بیش از یک میلیون مورد مرگ در اثر هپاتیت اتفاق می افتد.

  تاریخچه:

اولین موارد هپاتیت منتقله از طریق خون و ترشحات بدنبال تلقیح واکسن آبله حاوی لنف انسان در سال ۱۸۳۳ در برمه گزارش شد. در سال ۱۹۶۵ بلومبرگ آنتی ژن مشخص شد که این آلودگی انتشار جهانی دارد و در اواخر سالهای ۱۹۸۰ ویروس هپاتیت C کشف شد.

 اپیدمیولوژی:

از نظر شیوع آلودگی به HBV مناطق جهان را به سه دسته تقسیم می کنند:

کم شیوع ( کمتر از ۲%) مانند قسمتهای عمده ای از امریکا، استرالیا و نواحی شمالی اروپا شیوع متوسط ( ۷ – ۲% ) قسمت عمده آسیا، شمال افریقا و نواحی شرقی امریکای جنوبی شیوع بالا ( بیش از ۸% ) آفریقا ، سواحل جنوب شرقی آسیا و آلاسکا در نواحی که شیوع بالاست اغلب موارد آلودگی در زمان تولد اتفاق می افتد ( Vertical ) . در سایر نواحی جهان اغلب آلودگی پس از بلوغ طی تماس جنسی، تماس با خون و یا سایر ترشحات آلوده اتفاق می افتد.

 افرادی که بیشتر در معرض خطر هستند عبارتند از: 

نوزادان مادران آلوده ، معتادین تزریقی ، افراد با شرکاء جنسی متعدد ، دریافت کنندگان مکرر خون و فرآورده های خونی ، بیماران تحت دیالیز و پرسنل بهداشتی درمانی حدود ۳% از جمعیت جهان به هپاتیت C آلوده اند که از این میان آفریقا با میزان شیوع ۵/۳% بیشترین و اروپا با ۰/۰۳% کمترین میزان شیوع آلودگی را بخود اختصاص داده اند.

آلودگی بیشتر در سنین ۲۰-۳۹ سالگی اتفاق می افتد ولی حداکثر شیوع مربوط به سنین ۳۰-۴۹ سال است . جنس مذکر غالب می باشد و در حال حاضر عمده ترین افراد در معرض خطر شامل معتادین تزریقی، دریافت کنندگان مکرر خون و فراورده های خونی و بیماران دیالیزی می باشند.

 سرایت پذیری و راه های انتقال:

HBsAg بطور تجربی از بسیاری از مایعات بدن جدا شده ولی ویروس کامل و عفونت زا در تمام ترشحات بدن یافت نمی شود. احتمال انتقال هپاتیت B بشدت تحت تاثیر وضعیت فرد از نظر HbeAg می باشد بطوریکه احتمال ایجاد بیماری هپاتیت بدنبال یک تماس تصادفی شغلی با فرد HBeAg منفی ۱ تا ۶ درصد و در مقابل با فرد HBeAg مثبت ۲۲ تا ۳۱ درصد تخمین زده شده است.

۱- انتقال از مادر به فرزند: 

در مورد هپاتیت احتمال انتقال در طی حاملگی و زایمان بالاست بطوریکه در مادران بدون دریافت اقدامات پیشگیری احتمال انتقال حتی به ۹۰% می رسد. تنها ۵ تا ۱۰ درصد موارد انتقال از مادر به جنین در طی ۶ ماهه اول اتفاق افتاده و عمدتاً انتقال در سه ماهه آخر بارداری و زایمان اتفاق می افتد. احتمال انتقال هپاتیت C از این طریق حدود ۶% ذکر شده است که در مادرانی که HIV و HCV با هم دارند این نسبت به ۱۷% می رسد. شیردهی موجب افزایش سرایت هپاتیت C نمی شود .در مورد انتقال هپاتیت B از طریق شیردهی بحث بسیار زیاد است و گرچه HBsAg از شیر مادر جدا شده ولی بعلت تماس بسیار نزدیک مادر با نوزاد نمی توان الزاما انتقال آلودگی را به شیر مادر نسبت داد.

۲- انتقال از طریق جنسی: 

این راه اصلی ترین راه انتقال HBV در کشورهای پیشرفته می باشد. امکان انتقال هپاتیت C از این راه کمتر است و میزان انتقال برای همسران افراد آلوده که ریسک فاکتور دیگری نداشتند ۱/۵% ذکر شده است. میزان انتقال در بین مردانی که همسران HCV-Ab  مثبت داشتند تفاوتی با مردانی که همسران HC-Ab منفی داشته اند ندارد. در حالیکه برعکس در زنانی که همسران آلوده داشته اند این نسبت ۴ برابر حالت عکس بوده است. در بین افرادی که رفتارهای جنسی پر خطر داشته اند این رقم چند برابر سایر افراد جامعه است.

۳- تزریق خون و فرآورده های خونی و پیوند اعضا:

این راه قبل از سالهای ۱۹۸۹ اصلی ترین راه انتقال هپاتیت C محسوب می شد. خوشبختانه امروزه با برقراری سیاست های سلامت خون شامل غربالگری اهدا کنندگان ، غربالگری خونهای اهدایی و تکنیک های غیر فعال سازی ویروس که بر روی فرآورده های خونی انجام می شود تا حد بسیار بالایی جلوی ایجاد آلودگی از این طریق گرفته شده است ( گر چه بهر حال این احتمال هنوز وجود دارد بخصوص در افرادی که بطور مکرر نیاز به تزریق پیدا می کنند.)

۴- انتقال از طریق وسائل تیز ، نافذ و تماسهای زیر پوستی:

مهمترین روش انتقال در این گروه ، استفاده معتادین تزریقی از وسایل تزریق بصورت اشتراکی است. سایر فعالیت های توام با انتقال ویروس که در این گروه قرار می‌گیرند عبارتند از خالکوبی ، طب سوزنی ، سوراخ کردن گوش ، ختنه ، تزریق و … 


۵- انتقال در حین ارائه خدمات تشخیصی و درمانی  :

انتقال ویروس از طریق ابزارهای آلوده در دندانپزشکی ، جراحی، دیالیز، اندوسکوپی و سایر اقدامات تشخیصی و درمانی صورت می گیرد. احتمال ایجاد Seroconversion  بدنبال حوادث شغلی نظیر فرو رفتن سوزن در مورد هپاتیت B و e آنتی ژن مثبت ۳۷ تا ۶۲ درصد ذکر شده است در حالیکه این رقم در مورد هپاتیت ۸/۱% C است. احتمال انتقال HCV در حین ارائه خدمات بهداشتی درمانی از طریق تماسهای مخاطی بسیار نادر است.

۶- سایر راه های انتقال:

در مورد ویروس هپاتیت B بعلت مقاومت بالا، ویروس می تواند ۷ تا ۱۰ روز بر روی سطوح باقی بماند و باعث انتقال آلودگی شود لذا وسایل مشترک مثل مسواک ، شیشه شیر بچه ، اسباب بازی، ظروف غذاخوری ، قیچی و غیره می توانند در انتقال نقش داشته باشند. در صد زیای از فرزندان مادران HBsAg مثبت که در طی حاملگی و زایمان آلوده نشده اند بعلت تماس های نزدیک با مادر یا خواهر و برادرهای آلوده طی ماهها یا سالهای اول زندگی ، آلودگی را کسب خواهند نمود . در مورد هپاتیت C حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد موارد عفونت خود بخود فروکش خواهد کرد ولی در ۸۰% موارد آلودگی بصورت مزمن در بدن باقی خواهد ماند.

 تظاهرات بالینی:

ابتلا به ویروس هپاتیت B و C می تواند منجر به عفونتهای حاد و یا مزمن شود در مورد هپاتیت B تقریبا ۷۰% موارد آلودگی بصورت بدون علامت یا بدون یرقان است و در ۳۰% موارد علائم بالینی مشخصه هپاتیت حاد دیده می شود نحوه تظاهر بیماری با سن آلودگی ارتباط تنگاتنگ دارد بطوریکه آلودگی در دوره نوزادی ۹۰% منجر به عفونت مزمن خواهد شد در حالیکه پس از بلوغ تنها ۱۵ تا ۱۰ درصد موارد دچار عقونت مزمن می شوند و اغلب موارد خود بخود بهبود می یابند. احتمال بروز هپاتیت حاد و یرقان در هپاتیت C حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد می باشد و اغلب موارد آلودگی ( ۸۰% ) منجر به عفونت مزمن می شود.

 هپاتیت حاد

هپاتیت حاد ویروسی بیماری است با شروع مشخص علائم شامل زردی، ادرار تیره ، بی اشتهایی ، ضعف و خستگی بیش از اندازه و حساسیت ربع فوقانی شکم، علائم بیولوژیک شامل افزایش اوروبیلینیوژن ادرار  افزایش آنزیمهای کبدی ALT و AST به بیش از ۵/۲ برابر طبیعی است. معمولا یک دوره علائم اولیه سرما خوردگی ، تب ، درد شکم ، تهوع ، استفراغ و گاهی بثورات جلدی و درد و التهاب مفاصل دیده می شود. در هپاتیت حاد بسته به نوع ویروس معمولا زردی در عرض ۱-۳ ماه بعد از بیماری از بین می رود ولی در برخی از موارد خستگی طولانی حتی بعد از طبیعی شدن آنزیمهای کبدی وجود دارد. افزایش آنزیمها در اواخر دوران نهفتگی آغاز می شود و در اوایل دوره زردی  به حداکثر می رسد. در طی دوره نقاهت سطح آنزیمها پایین می افتد و در عرض ۱-۴ ماه طبیعی می شود در صورتیکه تغییرات آنزیمی بیش ۶ ماه ادامه پیدا کند نشانه پیشرفت به سمت هپاتیت مزمن می باشد. افزایش بیلیروبین مستقیم و غیر مستقیم هر دو وجود دارد و در فرمهای بدون زردی ممکن است بیلیروبین طبیعی باشد. مهمترین شاخص هپاتیت ویروسی افزایش شدید آمینوترانسفرازهای سرم ( AST و  ALT ) که معمولا به اندازه ۵-۱۰ برابر زمان طبیعی میرسد.

 هپاتیت مزمن

اغلب بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن B بدون علامت هستند مگر اینکه به سمت سی روز پیشرفت داشته باشند در اکثر موارد علائم بسیار غیر اختصاصی است ، از جمله خستگی زودرس مشاهده می‌شود. گاهی اوقات تشدید بیماری در عفونت های مزمن خود را بصورت هپاتیت حاد جلوه می‌دهد. معاینه بالینی اغلب طبیعی است و گاهی علائم بیماری مزمن کبدی ، یرقان ، طحال بزرگ ، تجمع مایع در شکم ، ورم اندامها و اختلال هشیاری در بیماران مبتلا به سیروز کبدی مشاهده می‌شود. پیشرفت به سمت سیروز با علائم کاهش شمارش تمام رده‌های سلولی در آزمایش کامل خون ، کاهش ساخت آلبومین ، طولانی شدن زمان پروتروبین و افزایش بیلیروبین همراه است.تظاهرات خارج کبدی: در اثر واکنش‌های سیستم ایمنی علائم خارج کبدی در مفاصل ، کلیه ها ، پوست و … اتفاق می‌افتد.  یکی از شایعترین این درگیریها بیماری سرمی بصورت بثورات جلدی و تورم مفصل در مرحله پیش از بروز زردی در هپاتیت حاد است

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

 مشاوره :

برای افراد آلوده به ویروس باید مشاوره کامل شامل موارد ذیل انجام گردد:

 منشاء احتمالی آلودگی  

 سیر طبیعی بیماری 

 علائم احتمالی  

 توصیه‌های لازم برای پیشگیری از انتقال به سایرین 

 موارد مربوط به تصحیح عادات زندگی شامل ترک اعتیاد و مصرف الکل ، قطع سیگار و رژیم غذایی سالم خودداری از اهداء خون و اعضاء ، پرهیز از استفاده مشترک وسایل شخصی و تزریقات و عدم مصرف دارو اعم از شیمیایی یا گیاهی بدون نظر پزشک معالج  
 آگاهی دادن به افراد ارائه دهنده خدمات پزشکی و دندانپزشکی در مورد آلودگی 

 داشتن رفتار جنسی مطمئن  

 پاک کردن هر گونه لکه خون خود با محلول خانگی بلیچ و دستمال کاغذی 

 ترغیب و آموزش خانواده برای چک آپ و دریافت آموزش‌ها و خدمات پیشگیری مرتبط  

 پوشاندن زخم ها و جراحات 

 قرار دادن دستمال یا البسه آلوده به خون در کیسه پلاستیک قبل از دور انداختن  

 دادن آگاهی در مورد راه‌های عدم انتقال شامل: عطسه ، سرفه ، در آغوش کشیدن ،   آب ، غذا و تماسهای معمول روزانه 

نکته: بیمار نباید از فعالیتها و شرکت در محل‌های اجتماعی شامل کار ، مدرسه ، بازی و … خارج شود یا کنار گذاشته شود.

 

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

هپاتیت حاد ویروسی, بوسیله یکسری ویروس ایجاد و به نامهای هپاتیت A, هپاتیتB, هپاتیت C و هپاتیت D خوانده می شود. این نوع از هپاتیت یک عفونت شایع ویروسی است که می تواند خطرناک هم باشد, بدن را درگیر کند و منجر به التهاب و از بین رفتن بافت و عملکرد طبیعی کبد شود.
علائم ابتلا به هپاتیت در تمامی انواع آن مشابه است به این صورت که اول علائم عمومی مثل بی اشتهایی ,ضعف, خستگی, تهوع ,استفراغ و درد مبهم در قسمت فوقانی و راست شکم بروز می کند. گاهی در این مرحله تب هم وجود دارد. بعد از این مرحله زردی پیش رونده بروز می کند که ملتحمه (پرده داخلی چشم),مخاط ها و پوست تمام بدن زرد می شود.

هپاتیت نوع A:

این نوع هپاتیت توسط یک ویروس شدیدا آلوده کننده و مسری ایجاد می شود و از طریق تماس های نزدیک قابل انتقال است. عمده ترین انتقال آن از طریق دهانی- مدفوعی می باشد یعنی در مناطقی که بهداشت رعایت نشده و پس از دستشویی دستها با آب و صابون شسته نمی شود و با همان دست غذا خورده می شود این ویروس به راحتی انتقال می یابد. همچنین در اثر آب, غذاها و شیر آلوده و همچنین در اثر خوردن صدف و گوشت نپخته ماهی انتقال می یابد.

در زمانی که علائم بیماری و زردی بروز کرد فرد فقط باید استراحت کند تا ویروس توسط دفاع سیستم ایمنی بدن مهار شود و به تدریج التهاب کبدی به وضعیت سابق برگردد.
نکته قابل ذکر این است که هپاتیت A به هیچ نوع درمان دارویی احتیاج ندارد.

هپاتیت نوع B:

ابتلا به این نوع هپاتیت عوارض بی شماری دارد. از این رو اهمیت شناخت آن بسیار بالاست.

راههای انتقال این ویروس عبارتند از:

_مادر به جنین : به ویژه اگر مادر در ماه سوم بارداری آلوده شده باشد احتمال انتقال بیماری به جنین بسیار بالا است.

_تماس جنسی : از راه خون, استفاده از سرنگ مشترک در معتادان تزریقی و یا فرو رفتن سوزن آلوده به ویروس به طور اتفاقی در پوست افراد سالم و استفاده از تیغ های آلوده است.

_ترشحات بدن : از جمله بزاق ,مدفوع, صفرا, اشک و مایع منی به عنوان یکی از منابع انتقال ویروس مطرح هستند .

بعد از آلوده شدن به ویروس هپاتیت B سه مشکل بالینی رخ می دهد. اولا علائم دیده نمی شود. ثانیا مانند هپاتیت A علائم به صورت حاد یعنی ضعف, بی اشتهایی و زردی پیش رونده بروز می کند. ثالثا آنتی ژن ویروس در بدن باقی می ماند و اشکال مزمن بیماری اتفاق می افتد و بعدا با فعالیت مجدد ویروس علائم هپاتیت بروز می کند. گاهی باعث ایجاد سرطان در کبد می شود. گاهی با بروز علائم هپاتیت حاد, زردی آنقدر زیاد می شود که روی عملکرد طبیعی مغز تاثیر گذاشته و باعث علائم خواب آلودگی و عدم هوشیاری می شود و به علت تخریب سلولهای کبدی زمان انعقاد خون به شدت طولانی می شود و خونریزی های مختلف در نواحی متفاوت بدن مثل خونریزی لثه, مخاطها و پوست اتفاق می افتد که وضعیت بیمار بسیار خطرناک و مرگبار می شود.

ویروس هپاتیت B در افراد بدون علامت, که به صورت مزمن و طولانی ویروس را در خون خود حمل می کنند از راههای گفته شده به افراد سالم انتفال می یابد.
نکته مهم آن است که درمان خاصی برای این بیماری هنوز کشف نشده است و ابتلا به این نوع از بیماری ویروسی مرگبار است.

هپاتیت C:

راه انتقال این نوع ویروس به وسیله تزریق است. این بیماری غالبا در گیرندگان خون و فراورده های خونی و معتادان تزریقی بروز می کند. البته در کشور ما انتقال این نوع از هپاتیت از طریق فراورده های خونی بسیار کم شده است زیرا کنترل می شوند. پیشگیری از این نوع از هپاتیت این است که معتادان تزریقی یا اعتیاد خود را ترک کنند و یا از روش دیگری برای استفاده از مواد مخدر استفاده کنند. قانونمندی و عدم تجاوز به حریم خانواده و فعالیتهای جنسی سالم نیز از راههای پیشگیری است.

هپاتیت D:

فقط در بیمارانی که به صورت طولانی ناقل ویروس هپاتیت B هستند بروز می کند. علائم این بیماری مشابه سایر هپاتیت های ویروسی است؛ با این تفاوت که سیر شدیدی دارد و گاهی سبب تخریب کامل کبد و مرگ می شود.

از آنجایی که در قرن حاضر ایدز و هپاتیت B دو بیماری لاعلاج هستند باید به آنها توجه بیشتری کرد. زیرا ویروس ایدز در خارج از بدن تنها ۳۰ ثانیه زنده می ماند اما ویروس هپاتیت Bدر خارج از بدن ۲ الی ۳ ساعت زنده است. از این رو احتمال آلودگی به این ویروس بیشتر خواهد بود. اما نکته مهم اینجاست که اگر درمانی برای این دو بیماری نیست اما برای بیماری هپاتیت B واکسنهایی در سه نوبت وجود دارد که انسان را از این بیماری خطرناک مصون می سازد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

هپاتیت B

 اطلاعات اولیه
هپاتیت B بوسیله ویروس HBV بوجود می‌آید. می‌توان افراد را علیه این بیماری واکسینه کرد. این ویروس در خون ، منی و مایعات واژینال وجود دارد و از طریق تماس جنسی ، وسایل آلوده تزریق دارو منتقل می‌شود. زنان باردار آلوده می‌توانند از طریق جفت یا در موقع زایمان ، ویروس را منتقل کنند. میزان HBV در خون نسبت  ویروس هپاتیت A بسشتر است و همین باعث انتقال راحت‌تر آن می‌شود. هپاتیت B منتقل شده از مادر به نوزاد در موقع تولد می‌تواند به دو شکل مزمن و حاد دیده شود. مزمن یعنی دستگاه ایمنی بدن  تا ۶ ماه نمی‌تواند ویروس را شناسایی و نابود کند، در حالی که ویروس برای ماهها و سالها در کبد باقی مانده و به فعالیت و تکثیر ادامه می‌دهد.
این باعث سرطان کبد و آسیب آن می‌شود. کمتر از ۱۰ درصد بزرگسالان بیماری را به شکل مزمن نشان می‌دهند، در حالی که این رقم در کودکانی که در موقع تولد آلوده شده‌اند به ۹۰ درصد و در نوجوانان به ۳۰ – ۲۵ درصد می‌رسد. خطر ابتلا به ویروس در بزرگسالان بستگی به سلامتی دستگاه ایمنی دارد. برای مثال افرادی که دستگاه ایمنی آنها به دلایلی مانند پیوند عضو ، دیالیز و مشکلات کلیوی ، شیمیوتراپی و ایدز تضعیف شده است بیشتر از افراد سالم مبتلا می‌شوند. گزارشها نشان داده است که ۹۰ درصد افراد مبتلا به ایدز به هپاتیت آلوده شده‌اند و از این تعداد ۱۵ درصد ، آن را به شکل مزمن نشان می‌دهند.

نشانه‌های بیماری

تمام افراد آلوده شده با این ویروس علایم بیماری حاد را نشان نمی‌دهند. ۴۰ – ۳۰ درصد افراد آلوده شده علامت خاصی را نشان نمی‌دهند. معمولا علایم حدود ۶ – ۴ هفته بعد از ورود ویروس بروز می‌کند. مانند هپاتیت A افراد آلوده شده با ویروس هپاتت B حاد احساس بیماری می‌کنند و قادر به انجام کاری نیستند. کمتر از یک درصد افراد آلوده این بیماری را به شکل خیلی شدید و سریع نشان می‌دهند که منجر به از کار افتادن کبد و مرگ می‌شود.

اگر دستگاه ایمنی نتواند بیماری را تا ۶ ماه مراقبت کند، شخص علایم هپاتیت مزمن را نشان می‌دهد. نشانه‌های هپاتیت مزمن مشابه هپاتیت حاد باشد. معمولا در افرادی که چندین سال است مبتلا به بیماری هستند گروهی از علایم اضافی را نشان می‌دهند. این علایم شامل کهیر، جوش های پوستی ، آرتریت ، سوزش یا مورمور کردن در بازوها و پاها  می‌باشد.

چگونگی تشخیص هپاتیت B

اولین راه تشخیص استفاده از آزمایش خون است که آنتی ژن ها و آنتی بادیها که بوسیله دستگاه ایمنی در مقابل ویروس ساخته می‌شود را مشخص می‌کند. آزمایشهای ضروری برای تشخیص آلودگی ، تشخیص آنتی ژن HBSAg (آنتی ژن سطحی B) و دو آنتی بادی HBS ( آنتی بادی مربوط به آنتی ژن سطحی) و آنتی بادی HBC ( آنتی بادی مربوط به آنتی ژن مرکزیB) می‌باشد.

آزمایش با ویروس HBV

بوسیله آزمایش بار ویروسی می‌توان تعداد ویروس را در خون مشخص کرد. اگر بار ویروسی بیشتر از صد هزار نمونه در میلی‌لیتر باشد نشان دهنده فعالیت ویروس در کبد می‌باشد. وقتی بار ویروس از این مقدار بالاتر رود و آنزیمهای کبدی نیز افزایش یابد درمان باید شروع شود. اگر تعداد کمتر از این مقدار باشد و HBe Anti مثبت و HBeAg منفی باشد باید دستگاه ایمنی را کنترل کرد. در این حال نیز ویروس می‌تواند منتقل شود.

آزمایش آنزیمی کبدی

آزمایش آنزیم کبدی میزان آنزیمهای کبد مانند آلانین آمینو ترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST) را مشخص می‌کند. افزایش این آنزیمها نشانه آسیب کبد است. در هپاتیت حاد این آنزیمها افزایش پیدا می‌کند ولی موقتی است و ندرتا مشکلات دراز مدت کبدی بوجود می‌آورد. در هپاتیت مزمن مقدار ALT کبد به شکل دوره‌ای یا دائمی افزایش می‌یابد و خطر آسیبهای کبدی دراز مدت را افزایش می‌دهد.

بیوپسی کبد

این روشها میزان آسیب کبدی را مشخص نمی‌کنند به همین دلیل از بیوپسی کبد استفاده می‌شود. بیوپسی برای افرادی که بار ویروسی خیلی بالاتر از صد هزار دارند و آنزیمهای کبد در آنها افزایش پیدا کرده است استفاده می‌شود.

ارتباط هپاتیت B و ایدز

بزرگسالانی که به ویروس هپاتت B آلوده شده‌اند کمتر از ۱۰ درصد احتمال دارد آلودگی را به شکل مزمن نشان دهند ولی اگر شخص به ایدز مبتلا باشد این احتمال به ۲۵ درصد می‌رسد. زیرا این افراد دستگاه ایمنی ضعیفی دارند. در افراد مبتلا به ویروس ، پاسخ به هپاتیت ضعیف شده یا از بین می‌رود. این موضوع باعث فعال شدن ویروس می‌شود و در نتیجه خطر آسیب کبد را افزایش می‌دهد. ارتباط بین ایدز شدت هپاتیت کاملا معلوم نیست ولی گزارشها نشان داده است که در افراد آلوده با هر دو ویروس خطر ابتلا به سیروز کبدی بیشتر می‌شود و بار ویروسی بالاتر می‌رود. همچنین در این افراد خطر از کار افتادگی کبد دو برابر می‌شود.

درمان هپاتیت B

فرد مبتلا به نوع حاد بیماری احتیاج به درمان ندارد و می‌تواند با استراحت و قرصهای ایبوپروفن و نوشیدن مایعات بیماری را تحت نظر قرار دهد. درمان فقط برای افراد مبتلا به هپاتیت مزمن تجویز می‌شود. هدف از درمان ، کاهش بار ویروسی  می‌باشد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٤۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

سوالت رایج و مهم در مورد هپاتیت:


- زردی یا یرقان چیست؟  
 

 مشهورترین نشانه بیماری‌های کبدی در بین مردم زردی است. زردی نشانه بیماری است نه خود بیماری.

۲- آیا زردی  که در برخی نوزادان تازه متولد شده دیده می‌شود، یک بیماری کبدی است؟

علت زرد شدن نوزادان بستگی به زمان وقوع دارد. در صورتیکه زرد شدن پس از روز سوم و تا پایان هفته اول تولد باشد، زردی فیزیولوژیک نامیده می‌شود و در صورتیکه زردی پس از هفته اول تولد بروز کند، ممکن است به علت مصرف شیر مادر باشد.
در صورتیکه زردی همراه با تشنج، خوب شیر نخوردن باشد، احتمالا ناشی از نقص‌های ژنتیکی آنزیمی است. در هر صورت زردی نوزاد در اغلب موارد منشا کبدی ندارد و واگیردار نیست.

۳- هپاتیت چیست؟

 

 

هپاتیت یک بیماری است که کبد را متورم کرده و فعالیت آن را مختل می‌سازد.
این بیماری به علت‌های مختلفی از قبیل ویروس‌ها، باکتری‌ها ، داروها، الکل و … ایجاد می‌شود.

۴- هپاتیت ویروسی چیست؟
هپاتیت ویروسی ناشی از ویروس‌های مختلفی است که شایعتر از همه هپاتیت ویروسی D,C,B,A وEمی باشد.

۵- هپاتیت A چیست؟
هپاتیت A به علت ویروس هپاتیتA ایجاد می‌شود. هپاتیت A بیماری است که از راه مدفوعی _دهانی منتقل می‌شود و اغلب بیماری خودبخود خوب می‌شود و بطرف مزمن شدن نمی‌رود.

 

۶- هپاتیت B  چیست؟

 

 

هپاتیت B به علت ویروس هپاتیت B ایجاد می‌شود. آلودگی به ویروس هپاتیت B به سه حالت متفاوت ممکن است دیده شود که شامل هپاتیت حاد، هپاتیت مزمن و آلودگی بدون علامت است.

۷- هپاتیت B حاد به چه صورت تظاهر می‌نماید؟
در این حالت، بیمار پس از یک دوره مقدماتی با نشانه‌هایی مانند تب، سرماخوردگی، تهوع، استفراغ و درد شکم، دچار زردی می‌شود. اولین عضوی که زردی در آن مشاهده می‌شود، سفیدی  چشم‌ها است. هپاتیت  B حاد به طور معمول خودبخود بهبود می‌یابد و پس از ۶ ماه خون از ویروس پاک می‌شود و فقط در ۵ تا ۱۰ درصد بیماران بالغ ممکن است آلودگی مزمن شود.

 

۸- هپاتیت B مزمن به چه صورت تظاهر می‌یابد؟

 

 

در صورتیکه درگیری کبد بیش از ۶ ماه طول بکشد، بیماری را مزمن می‌نامند. در این حالت علائم کمتری تظاهر می‌یابد و بیماری فقط از طریق بررسی‌های آزمایشگاهی شناخته می‌شود. این افراد باید تحت نظر پزشک قرار گیرند.

۹- آلودگی بدون علامت در هپاتیت B به چه صورت است؟

 

 

در این حالت فرد بدون هیچگونه نشانه بالینی بیماری کبدی ویروس هپاتیت را در خون خود دارد و می‌تواند آنرا به سایرین انتقال دهد. به این افراد ناقل سالم می‌گویند.

۱۰- چه اقداماتی برای ناقل سالم مورد احتیاج است؟

 

 

فرد ناقل سالم احتیاج به درمان و نمونه برداری ندارد. فقط برای کنترل کار کبد، باید هر شش ماه یکبار توسط پزشک بررسی شود و رعایت دستورات بهداشتی برای عدم انتقال ویروس به سایرین را انجام دهد.لازم است برای اطرافیان فرد واکسیناسیون هپاتیت B انجام گردد.

۱۱- راههای انتقال هپاتیت B کدام است؟

 

 

۱-   تولد از مادر آلوده به هپاتیت B
2-   تماس جنسی حفاظت نشده با فرد آلوده
۳-   استفاده مشترک از ابزارهای آلوده تیز و برنده مانند سوزن و سرنگ، تیغ و مسواک
۴-   تزریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده
۵-   اقداماتی مانند خالکوبی، حجامت، سوراخ کردن گوش، خدمات پزشکی و دندانپزشکی در مکان‌های نامطمئن و با وسایل آلوده و غیر استریل

۱۲- هپاتیت B از چه راههایی انتقال نمی‌یابد؟

 

 

هپاتیت B از طریق دست دادن، در آغوش گرفتن، بوسیدن، نشستن در کنار فرد آلوده و سایر تماس‌های معمول انتقال نمی‌یابد. حضورافراد آلوده در محیط‌های کار و اجتماع بلامانع است.

۱۳- آیا ظرف غذای فرد مبتلا به هپاتیت B باید از بقیه جدا شود؟

 

 

خیر-برخلاف هپاتیت A، ویروس هپاتیت B از راه خون و فرآورده‌های خونی و دیگر ترشحات بدن منتقل می‌شود، بنابراین فرد مبتلا به هپاتیت B احتیاجی به ایزوله شدن ندارد و فقط باید از تماس نزدیک با خون و بقیه ترشحات او پرهیز کرد.

۱۴- با توجه به اینکه در کشور ما، حدود ۳ میلیون ناقل هپاتیت B وجود دارد، برای جلوگیری از سرایت، آیا لازم است که واکسن هپاتیت به همه مردم تزریق شود؟

بنابه دلایل علمی واکسیناسیون در همه مردم لازم نیست. تزریق واکسن فقط در نوزادان و گروههای در معرض خطر انجام می‌شود.گروههای در معرض خطر یعنی کسانیکه در معرض یکی از راههای انتقال ویروس قرار دارند.مانند پرسنل پزشکی و پیراپزشکی.

۱۵- اگر کسی به هپاتیت B حاد مبتلا شود، آیا بدین معنی است که کبد خود را از دست می‌دهد؟

خیر- ۹۰ تا ۹۵ درصد افرادی که هپاتیت B حاد می‌گیرند، با واکنش مناسب بدن خود بهبود می‌یابند و ویروس از بین می‌رود.فقط تا ۵ درصد این افراد مبتلا به هپاتیت مزمن می‌شوند. در گروه مزمن هم اغلب افراد فقط ناقل سالم محسوب می‌شوند و درصد کمی (۱۰-۵%) دچار عوارض شدید می‌شوند.

۱۶- در ایران شایعترین راه انتقال ویروس هپاتیت B کدام است؟

در کشور ما شایعترین راه انتقال از مادر آلوده به نوزاد است.

۱۷- اگر همسر فردی ناقل هپاتیت B باشد. برای جلوگیری از ابتلا بقیه افراد خانواده باید چه کار کرد؟

همسر و فرزندان بیمار و کسانیکه با وی در یک منزل زندگی می‌کنند باید واکسینه شوند و وسایلی که موقع استفاده از آنها احتمال ایجاد جراحت می‌رود مثل مسواک، شانه و به خصوص تیغ ریش تراشی، باید برای هر فرد منحصر به فرد باشد.

۱۸- به چه کسانی واکسن هپاتیت B تزریق می‌شود؟

-      کلیه نوزادن متولد شده از سال ۱۳۷۲
-      افرادی که به علت بیماری‌های خاص مانند تالاسمی یا هموفیلی نیاز به تزریق مکرر خون یا فرآورده‌های خونی دارند.
-      افرادی که دیالیز می‌شوند.
-      پرسنل پزشکی (پزشکان، پرستاران و…)
-      کسانیکه با فرد ناقل در یک منزل زندگی می‌کنند.

۱۹- اگر یکی از دوستان و همکاران ناقل هپاتیت باشد، آیا لازم است که واکسن هپاتیت تزریق گردد؟

 

 

خیر- روابط دوستانه، همکار بودن، داشتن رفت وآمد خانوادگی شانسی برای انتقال هپاتیت B ندارد، بنابراین نیازی به واکسیناسیون نیست.

۲۰- هپاتیت C چیست؟

 

 

هپاتیت C به علت ویروس هپاتیت C ایجاد می‌شود. هپاتیت C حاد بر خلاف نوع  Aو B تقریبا بدون علامت است و ممکن است علائم غیر اختصاصی مانند سرماخوردگی و بی اشتهایی ایجاد نماید.

۲۱- آیا هپاتیت C حاد مانند A و B ، اغلب خودبخود بهبود می‌یابد؟

متاسفانه خیر – هپاتیت C حاد (۷۰تا ۸۵%) موارد تبدیل به عارضه‌ای مزمن می‌شود و باعث اختلال کارکرد کبد می‌گردد.

۲۲- راههای انتقال هپاتیت C چیست؟

 

 

-         تزریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده
-         استفاده مشترک از ابزارهای آلوده تیز و برنده مانند سوزن و سرنگ، تیغ اصلاح و مسواک
-         تماس جنسی حفاظت نشده با فرد آلوده
-         خالکوبی، حجامت، سوراخ کردن گوش، خدمات پزشکی و دندانپزشکی در محل‌های نا مطمئن و با وسایل آلوده
-         تولد از مادر آلوده به هپاتیت C

23- شایعترین راه انتقال هپاتیت C در کشور ما کدام است؟

درحال حاضر استفاده از سرنگ‌های مشترک بین معتادان تزریقی شایعترین راه انتقال در کشور ماست.

۲۴-آیا ممکن است فردی هم هپاتیت C داشته باشد، هم هپاتیت B ؟

با توجه به راههای مشترک انتقال این دو ویروس پاسخ مثبت است. اغلب کسانیکه آلودگی به هر دو ویروس را دارند، معتادان تزریقی هستند.

۲۵- واکسن برای جلوگیری از انتقال هپاتیت C وجود دارد؟

تاکنون واکسنی ساخته نشده که بتواند در برابر ویروس هپاتیت C مصونیت ایجاد کند.

۲۶- کدام ویروس هپاتیت از راه جنسی بیشتر منتقل می‌شود؟

ویروس هپاتیت B بیش از هپاتیت C از راه تماس جنسی منتقل می‌شود. موارد هپاتیت C ناشی از تماس جنسی غالباً در افرادی که شرکای جنسی متعدد دارند دیده می‌شود.
با توجه به شباهت راههای انتقال هپاتیت و ویروس عامل بیماری ایدز، بسیاری از مبتلایان به ویروس ایدز بطور همزمان به ویروس هپاتیت B وC هم آلوده اند، که این امر موجب تشدید علائم و مشکلات بیماران و کوتاه تر شدن عمر آنان می‌شود.

۲۷-آیا تاتو‌ها باعث انتقال ویروس می‌شود؟

بله – انواع خالکوبی و تاتو بویژه اگر در مکان‌های سنتی و آلوده انجام شود، هپاتیت B و C را منتقل می‌کند. در صورت تمایل به انجام تاتو حتما از وسایل یکبار مصرف و مکان‌های مطمئن استفاده شود.

۲۸- راههای پیشگیری از ابتلا به هپاتیت B و C کدام است؟

باتوجه به راههای انتقال هپاتیت B و C راههای پیشگیری عبارتند از:
۱-   تزریق سه نوبت واکسن هپاتیت B در افراد در معرض خطر
۲-   جلوگیری از تماس با خون یا سایر ترشحات افراد آلوده (عدم استفاده از وسایل آغشته به خون مانند تیغ، خالکوبی، تاتو و …)
۳-   ترک اعتیاد، تغییر شیوه‌های مصرف و پرهیز جدی از استفاده اشتراکی از سرنگ‌ها
۴-   پرهیز از تماس جنسی مشکوک و حفاظت نشده

۲۹- اگر لباس کسی آغشته به خون بیمار مبتلا به هپاتیت Bو یا C شود، چه اقداماتی باید انجام داد؟

 

 

در صورتیکه لباس یا هر شیئی دیگری به خون فرد آلوده آغشته شود، در ابتدا باید خون را با آب سرد در حالی که دستکش به دست است کاملا شسته شود. چون ویروس در خون خشک شده هم تا مدتی باقی می‌ماند، بنابراین باید خون کاملا پاک شود. سپس با دو روش می‌توان وسیله را ضد عفونی کرد:
۱-   استفاده از مواد ضد عفونی کننده مانند مایعات سفید کننده و مواد کلر دار برای مدت ۲۰ دقیقه
۲-   جوشاندن برای مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه

۳۰- آیا برای مبتلایان به هپاتیتC  محدودیتی  از نظر ازدواج وجود دارد؟

یکی از راههای انتقال هپاتیتC ، انتقال از راه تماس جنسی با فرد آلوده است، ولی شانس این انتقال بسیار پایین می‌باشد، بطوریکه در اغلب موارد هپاتیتC  از همسر به طرف مقابل منتقل نمی‌شود. بنایراین فرد آلوده به هپاتیتC  می‌تواند ازدواج کند.

۳۱- آیا وجود یک فرد ناقل در منزل خطرناک است؟

در صورتیکه دستورات ساده بهداشتی رعایت شده و واکسیناسیون انجام شود، شانسی برای انتقال هپاتیت B بین افراد خانواده باقی نمی‌ماند.

۳۲- آیا یک فرد ناقل هپاتیتC   می‌تواند ازدواج کند؟

با انجام واکسیناسیون برای همسر فرد ناقل هیچ خطری از نظر ازدواج وجود ندارد و باردار شدن دختر ناقل هم برای جنین خطرناک نیست، چون با استفاده از روش‌های پیشگیری می‌توان از آلودگی فرزند جلوگیری کرد. □

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

تب های شایع

تب ویروسی :تب ویروسی دو روز طول کشیده و ممکن است حتی تا یک هفته ادامه داشته و در زمان کودکی بسیار شایع می باشد .این تب ممکن است با سرفه یا لرز همراه بوده و همچنین در صورت قرمزی پوست با سرخک یا سرخجه اشتباه شوند .
گاهی ممکن است زخمهایی در دهان وجود داشته باشد .سر درد و درد کل بدن از جمله شکایات شایع با تب هستند .آنچه که ضروری است ، پایین آوردن تب با داروهای تب بر و پاشویه می باشد .در صورتی که تب کاهش نیافت و استفراغ وسر درد مداوم وجود داشت ،بایستی به پزشک مراجعه نمود.آنتی بیوتیک در درمان تب های ویروسی مفید نبوده و دادن آن بدون تجویز پزشک در زمان تب ،کاری اشتباه می باشد .آنتی بیوتیک ها را همیشه بایستی تحت توصیه پزشکی به کودک داد . مالاریا :این بیماری به وسیله ی گزش پشه های خاصی که آنوفل نام دارند ، ایجاد می شود .انگل مالاریا به هنگام گزش فرد آلوده از خون وی به بدن پشه منتقل می شود .در عرض چند روز در بدن پشه قسمتی از تکامل خود را طی کرده و پس از آن ، هنگامی که پشه فرد سالمی را نیش بزند ،این انگل را وارد بدن وی کرده و او را مبتلا می کند. تب مالاریایی هر چند روز یکبار ایجاد می شود ولی هر روز نیز ممکن است ایجاد گردد .دراین بیماری سر درد ،درد کل بدن و لرز وجود دارد . گاهی علایم شبیه آنفلوآنزا ممکن است در فرد به وجود آید .
پس از یک دوره لرز ،شخص عرق کرده و سپس تب قطع می شود .این دوره خاص هر روز یا روز در میان تکرار می شود .برخی از انواع مالاریا طی دوره های حمله موجب تشنج از دست دادن هوشیاری و حتی مرگ می شوند .
جلوگیری از گزش پشه ها مهمترین راه پیشگیری از بیماری است .گزش پشه ها معمولاً به هنگام خواب افراد می باشد بنابراین بایستی نقاط قابل گزش پوست را پوشاند بایستی پنجره توری داشته و یا از پشه بند استفاده نمود . استفاده از حشره کش ها نیز راه مفید دیگری می باشد .
پشه ها در آب های راکد تخم گذاری می کنند و حتی ممکن است در محل حاوی آب دستگاه کولر نیز این کار را انجام دهند .بنابراین هفته ای یکبار بایستی منبع آب کولر خالی شده و تمیز گردد .
در صورت مشاهده علایم ،سریعاً بایستی به پزشک مراجعه نمود .خوشبختانه این بیماری ،سریعاً به درمان ،پاسخ می دهد .
حصبه :این بیماری یکی از علل تب در تابستان بوده که ناشی از وضعیت نامناسب بهداشتی است و مخصوصاً به وسیله ی نوشیدن آب آلوده یا خوردن غذاهای آلوده به میکروب بیماری تیفویید حاصل می گردد .خریدن مواد خوراکی در تابستان از فروشنده های دوره گرد بستنی های غیر بهداشتی و ...ازعلل ایجاد بیماری هستند .
ممکن است فروشندگان دوره گرد مواد غذایی و خودشان از منابع این میکروب باشند که به معنی این است در حال حاضر میکروب را از مدفوع ،به علت سابقه بیماری قبلی دفع می کند ولی علامتی از بیماری را ندارند .اگر این فرد دستهایش را به خوبی نشوید ،می تواند میکروب ها را وارد مواد غذایی که به آن ها دست می زند ،بنماید.دربسیاری از کشورها ،همه ی افرادی که با مواد غذایی سر و کار دارند را مورد آزمایشهای مختلف قرار داده تا از سلامت آن ها اطمینان حاصل شود.درصورت هرگونه تب طول کشیده بیشتر از 4 تا 5 روز بایستی به حصبه شک کرد .
دراین بیماری ،کودک تب متوسط تا بالایی دارد.برخی کودکان بسیار بی حال شده و اشتهای شان را از دست می دهند،اما عده ای دیگر با وجود بیماری ،نسبتاً حال خوبی دارند در این وضعیت ممکن است درد شکم و مدفوع شل وجود داشته باشد.پس از مراجعه به پزشک،وی آزمایش کشت خون و چند آزمایش دیگر را انجام داده و سپس دارو ،تجویز می کند.این عقیده که طی بیماری حصبه ،نبایستی غذاهای سفت مانند برنج به کودک داد ،اشتباه است .کودک می تواند غذاهای معمولی خانه را در صورت میل داشتن ،بخورد او می تواند هرگونه میوه فصلی را مصرف کرده وهیچ محدودیتی از نظرمصرف میوه وجود ندارد.برخی والدین درصورت بروز این بیماری ،تا چند هفته به کودک خود فقط شیر و آب میوه می دهند که کار بسیار اشتباهی می باشد.تغذیه مناسب در بیماری ها ،همانند سلامتی ،عامل مهمی بوده و در کنار آن می توان از شیر و میوه های مختلف نیز استفاده کرد .
یک هفته پس از قطع تب و یا کمی دیرتر به محض احساس بهبودی و سرحالی کودک می تواند به مدرسه برود .
رژیم غذایی هنگام وجود تب :اغلب مادران فکر می کنند که نبایستی به کودک در هنگام تب ،غذا بدهند.همه ی غذاهای جامد را محدود نموده و از دادن غلات پرهیز می کنند .
آن ها ،گوشت ،ماهی یا تخم مرغ را خطرناک می دانند و تنها چیزی که به بچه می دهند ،شیر و آب و میوه می باشد.ممکن است گاهی برنج را به صورت کته به او بدهند .
در صورتی که اشتهای کودک ناچیز باشد که اغلب در طی بیماری ها این گونه است ، بایستی به طور مکرر، با مقادیر کم از شیر ، غذاهای نیمه جامد مثل پوره سیب زمینی ، برنج نرم ، تخم مرغ و میوه های مختلف و تغذیه شوند . در این حال نبایستی کودک را از خوردن چیزی منع کرد ،بلکه بایستی او را تشویق کرد تا هرچیزی که دوست دارد بخورد مگر اینکه پزشک ماده ی غذایی خاصی را ممنوع کرده باشد .
در طی دوره ی تب نیازهای انرژی بدن افزایش یافته است در صورتی که کودک ،حال جویدن ندارد و بایستی غذاهای نرم را برای او فراهم کرد .
در هنگام تب ،بایستی مایعات و آب کافی را برای جبران کم آبی حاصله از تب بالا و تب های طول کشیده ،به کودک داد .
ثبت درجه حرارت :درجه حرارت بدن کودک سالم روی 37 درجه سانتی گراد ،ثابت نمی باشد .این درجه حرارت در زمانهای مختلف ،تغییراتی دارد ، مثلاً در هنگام خواب ،فعالیت ، بازی کردن و ...همچنین تفاوت های زیادی بین کودکان مختلف وجود دارد .درجه حرارت کودک بایستی پس از حداقل یک ساعت خواب و استراحت گرفته شود .
چه تفاوتی بین درجه حرارت های ثبت شده از دهان ،زیربغل یا مقعد وجود دارد ؟
درجه حرارت ثبت شده از مقعد ،بالاتر از درجه حرارت ثبت شده از دهان می باشد .
درجه حرارت پوست بدن نیز وابسته به درجه حرارت اتاق و خشک و مرطوب بودن پوست می باشد .
گاهی کودک اجازه نمی دهد که درجه حرارت او را اندازه بگیریم و بی قراری و گریه می کند.دراین صورت بادست زدن و لمس و علایم موجود می توان به تب دار بودن و مریضی او پی برد .
بهترین راه اندازه گیری درجه حرارت روش مقعدی نمی باشد .ترمومتر(وسیله ی اندازه گیری درجه حرارت )را چند بار تکان داده و با استفاده از کمی وازلین یا کرم آن را حدود 2 تا 3 سانتیمتر وارد مقعد نمایید .وضعیت قرارگیری بچه بایستی خوابیده به شکم باشد .پس از یک دقیقه ،آن را بیرون کشیده با تکه پنبه ای تمیز نموده و درجه ی آن را می خوانیم .کودکان 2 تا 3 ساله دوست ندارند که از این روش ،برای شان استفاده شود و می توان ترمومتر را بین دو پا یا زیر بغل گذاشت .برای کودکان 4 یا 5 سال به بالا ، اندازه گیری دهانی ،مناسب تر است .
پایین آوردن تب :کودک در هنگام وجود تب ممکن است بسیار بی قرار بوده و از سر درد و درد کل بدن شاکی باشد .
استفاده از یک تب بر می تواند مفید واقع شود .آسپرین در کودکان توصیه نمی شود .دادن دارو ممکن است 3 تا 4 بار در روز لازم باشد .تب برهای بی ضرر و معروف مثل استامینوفن در دسترس همگان بوده و به صورت قرص و شربت موجود است .کودک را بایستی خنک نگه داشت و لباس های اضافه را از تن او در آورد .استفاده از پاشویه روش بسیار خوبی می باشد.می توان با اسفنج خیس تمام بدن را مالش داد . برخی مادران تنها پارچه ی خیسی را روی پیشانی یا سر گذاشته و انتظار دارند که تب او پایین بیاید .هرقسمت از بدن را بایستی کمپرس آب سرد کرده و سپس محل را خشک نمود .این عمل را باید تا درجه حرارت 38 درجه سانتیگراد ادامه داد .آب مورد استفاده در اسفنج کشیدن بدن ،نبایستی خیلی سرد باشد زیرا ممکن است باعث لرز و ناراحتی کودک شود .پس از اسفنج کشیدن بدن ،باید لباس خشک بر تن او کرد .

مشکلات دیگر

حساسیت :بسیاری از کودکان به موادی که ظاهراً برای هیچ کس مشکلی به وجود نمی آورند حساسیت دارند.این مواد شامل گرده های گیاهی ، کپک ها ، رنگ مو ،پارچه های با الیاف مصنوعی ،داروهای خاص و حتی اجزای معمولی غذا مثل گندم ، شیر ، بادام ، شکلات ، ماهی ، تخم مرغ و ... می باشند.
حساسیت داشتن تظاهرات مختلفی دارد .شایع ترین حالت این است که کودک آبریزش دایمی از بینی داشته و به طور مکرر دچار سرماخوردگی می شود . تب یونجه نوع دیگری از حساسیت می باشد که در آن ،کودک ناگهان شروع به عطسه کردن نموده و بینی و چشم او آبریزش خواهند داشت .
حساسیت های پوستی شامل تغییررنگ پوست و کهیر می باشد که در روی پوست مناطق قرمز برجسته ای و با خارش فراوان ،به وجود می آیند .نیش زنبور درکودکان دچار حساسیت ،موجب واکنش های خطرناکی می شود . اگزما نیز یک اختلال پوستی حساسیتی می باشد .حساسیت راه های هوایی ریه ها نیز وجود دارند که موجب ایجاد برونشیت و آسم می گردند .وضعیت های حساسیتی معمولاً در خانواده ،ارثی هستند .
پزشک به شما کمک خواهد کرد تا این حالت را شناخته و درمان نمایید.هیچ درمان جادویی برای حساسیت وجود ندارد ،بنابراین بایستی صبر و متانت داشته و به کودک نیز کمک کنید تا این گونه باشد.اکثریت اطفال ،این حساسیت را از دست خواهند داد و سرفه و سرماخوردگی نیز با رشد کودک ،کمتر خواهد شد .بسیار مشکل است که ماده حساسیت زای خاص را پیدا کرد و سپس از آن اجتناب ورزید .
کودکانی که تب یونجه یا آسم دارند بایستی از بالش و تشک ابری استفاده کنند . بهتر است که دراتاق کودک فرش وجود نداشته باشد.چون موجب ایجاد غبار کمتری خواهد شد.از اسباب بازی ها و عروسک های پشمالو بایستی اجتناب ورزید .گاهی حیوانات خانگی مثل سگ و گربه عامل عطسه و خس خس سینه هستند که بایستی آن ها را از خانه دور کرد .
کم خونی :کم خونی وضعیتی است که میزان ماده ی رنگی خون کم می باشد. در این حال ،کودک رنگ پریده بوده و سریعاً پس از فعالیت مختصر خسته می شود.بی قرار و تحریک پذیر است .ناخن ها ،زبان ،لبها و مخاط چشم ،کم رنگ تر هستند.کودک ،ممکن است در هنگام فعالیت ،دچار تنگی نفس گردد .
کم خونی ممکن است به علت کمبود آهن ،از دست دادن خون ،عفونت با کرم های قلاب دار،یا عدم ساخت خون توسط مغز استخوان و یا تخریب بیش از حد خون باشد لوسمی یا سرطان خون و همچنین هموگلوبین غیرطبیعی می تواند عامل کم خونی باشد.نوزادان نارس ،بیشتر دچار کم خونی می شوند زیرا ذخیره ی آهن بدن آن ها کم می باشد.آزمایش خون می تواند شدت و نوع کم خونی را مشخص نماید .
شایع ترین نوع کم خونی به علت فقر آهن می باشد.در این حال کودک غذاهای غنی از آهن را نظیر سبزیجات تازه ،گوشت ، جگر و تخم مرغ را مصرف نکرده است .شیر،حاوی آهن کافی برای کودک نبوده و کودکانی که پس از شش ماهگی ،غذای کمکی دریافت نمی کنند و فقط از شیر تغذیه می شوند دچار فقر آهن می گردند.توجه به رژیم غذایی و مصرف قطره های آهن ،موجب بهبود کم خونی درعرض چند هفته خواهد شد .
توصیه می شود برای جلوگیری از کم خونی از 3 تا 4 ماهگی به کودک قطره ی آهن بدهیم .
آپاندیسیت :آپاندیسیت به التهاب آپاندیس که زایده ای انگشت مانند در ابتدای روده ی بزرگ است می گویند.در این حالت ، کودک درد شکم داشته که ابتدا در قسمت وسط شکم بوده و بعداً به قسمت راست شکم محدود می شود .این وضعیت معمولاً با تب و استفراغ همراه است حساسیت در لمس وجود دارد . بایستی هرچه زودتر ، کودک را به بیمارستان یا پزشک رسانده و تا تعیین تشخیص ،از دادن هر گونه غذا ،آب ، دارو ، مسهل و حتی تنقیه خودداری نمایید .درصورت تشخیص آپاندیسیت ،عمل جراحی بایستی برای برداشتن قسمت ملتهب ،انجام گردد .
آستیگماتیسم :آستیگماتیسم نوعی اختلال در چشم ها می باشد که شامل ناهنجاری سطح منحنی قرنیه یا عدسی چشم است .این وضعیت منجر به دید تار می شود ،در بین بچه ها شایع بوده و خطرناک نمی باشد .به احتمال زیاد می تواند ارثی بوده و با عینک رفع می شود .
خونریزی :اغلب زخم ها تا چند دقیقه ،مقداری خونریزی خواهند داشت . خونریزی را می توان با فشار دادن روی زخم به وسیله ی یک دستمال یا باند تمیز متوقف کرد .
هنگامی که خونریزی بند آمد ،زخم بایستی پانسمان گردد .در صورتی که زخم بزرگ یا عمیق باشد،باید به پزشک مراجعه نمود تا در صورت نیاز بخیه شود .
دقت کنید در صورتی که خونریزی به مدت طولانی ادامه یافت و یا بر اثر ضربات خفیف کبودی زیر پوست به وجود آمد ،سریعاً به پزشک مراجعه نمایید.
پاهای کمانی شکل :همه ی کودکان پاهای تا حدی کمانی شکل داشته و ممکن است فکر کنید که این امر غیرطبیعی می باشد .هنگامی که کودک یاد می گیرد راه برود ،حالت کمانی پاها کمتر شده و به تدریج از بین می رود .به هرحال اگر این حالت کمانی از بین نرفت ،بایستی با پزشک مشورت نمایید .برخی خانواده ها به طور ارثی پاهای کمانی دارند و نبایستی نگران شد .
توجه کنید که کمانی شدن پاها ممکن است به علت کمبود کلسیم بوده و در صورت عدم درمان ،وضعیت پاها ممکن است بدتر شود .
سوختگی ها :سوختگی ها به وسیله ی آتش ،آب داغ ، مواد شیمیایی یا برق گرفتگی ایجاد شده و در صورتی که وسیع باشند ،می توانند خطرناک بوده و منجر به ایجاد آثار پوستی بد شکلی گردند.شوک و غش ، از عوارض شایع سوختگی هستند .اگر لباس های کودک آتش بگیرد او را سریعاً لای یک پتو بپیچانید و یا آب و شیر سرد را روی او بپاشید.سعی نکنید لباس های محل سوخته را در آورید و از گذاشتن پنبه ،مواد چرب و یا پمادهای مختلف پرهیز نمایید .دستهایتان را شسته و محل سوختگی را با پارچه ی نخی تمیز پوشانده و سریعاً کودک را به بیمارستان برسانید .
به تاول ها دست نزنید .تا می توانید به کودک مایعات بدهید زیرا مقادیر زیادی آب را از محل سوختگی از دست می دهد .
در صورت سوختگی با مواد شیمیایی تا می توانید محل را با آب پاکیزه شستشو داده و به پزشک مراجعه نمایید .برای سوختگی های ریز و کوچک محل را در آب سرد قرار دهید و یا روی آن یخ بگذارید و محل را به نرمی با دستمال یا باند تمیز بپوشانید .
فلج مغزی :این وضعیت ناشی از اختلال در تکامل مغز بوده و ممکن است نشانی از زایمان مشکل باشد ،به طوری که کودک پس از زایمان مدتی نفس نکشیده و یا گریه نکند همچنین به علت یرقان شدید پس از تولد ،عفونت هایی مثل مننژیت و یا ضربه ی مغزی به وجود می آید .علایم شامل سفتی پاها ، عدم توانایی در ایستادن یا نشستن در زمان معین ،عدم توانایی راست نگه داشتن اجسام و عدم توانایی راست نگه داشتن گردن می باشد .ممکن است حرکات نامنظم اندام ها و بدن وجود داشته درجه ی عقب ماندگی ذهنی متغیر است .یادگیری حرف زدن به علت حرکات نامنظم عضلات زبان ،بسیار محدود است .با توجه به شرایط و نوع فلج مغزی و همچنین شدت آن ،پزشک و مراکز درمانی راهنمایی های لازم را به والدین برای تربیت و بهبود وضعیت زندگی این اطفال خواهند داد .
انسداد راه تنفسی :بسیاری از کودکان ممکن است دچار این وضعیت شده باشند .این حالت ،به علت ورود شیر ،غذا و یا اشیاء مختلف نظیر دکمه ، مهره یا آجیل به درون لوله ی تنفسی ایجاد می شود .این حالت موجب سرفه کردن شده که واکنش طبیعی بدن در قبال خلاصی از آن می باشد .در صورتی سرفه ادامه یافت و جسم خارجی ،بیرون نیامد ، کودک را از پا آویزان کرده به پشت او بزنید .این عمل معمولاً باعث رفع اشکال می شود .درصورتی که این کار مؤثر واقع نشد ،سریعاً او را بیمارستان ببرید .همان طور که در مبحث حوادث گفته شد مواد خوراکی مثل ذرت بو داده ،آجیل و شکلات های ریز و همچنین اشیایی مثل دکمه مهر و ...را از دسترس کودک باید دور نگه داشت .
ادرار کدر :گاهی کودک ممکن است ادرار کدر داشته باشد .این امر به علت افزایش مواد معدنی به طور موقت در ادرار بوده و اهمیتی ندارد .گاهی یک مورچه ی بزرگ سیاه به کهنه ی خیس بچه یا توالت بچه نزدیک می شود و مادر را می ترساند که شاید در ادرار قند وجود داشته باشد ولی این عقیده اشتباه است و به نظر می رسد که مورچه ها از مواد معدنی درون ادرار خوششان می آید .در صورتی که کدورت ادرار بچه ادامه یافت و یا همراه با علایم دیگری باشد ،بایستی به پزشک مراجعه نمود .
کوررنگی :این وضعیت ، یک اختلال ناشایع می باشد که رنگهای قرمز و سبز در این حالت خاکستری به نظر می رسند .کور رنگی معمولاً یک اختلال ارثی می باشد .بنابراین در صورتی که پدر بزرگ مادری دچار این اختلال باشد مادر می تواند صفت را به کودک خود انتقال دهد ،بدون آنکه خودش دچار مشکل باشد .
این وضعیت تنها در مشاغلی که تشخیص رنگها ضروری است ،یک نقص به شمار می رود .

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

سرخجه

هر چند، سرخک و سرخجه در بعضی تظاهرات با هم مشترک هستند اما عامل آن ها با یکدیگر متفاوت می باشد. سرخک و سرخجه دو بیماری ویروسی تلقی می شوند. که به بهترین نحو به وسیله ضایعات نقطه ای قرمز پوستی در بیماران شناخته می شود. اگر چه بیماری سرخجه شدتی خفیف تر و عفونت زایی کمتری نسبت به سرخک داشته و به آن سرخک سه روزه هم می گویند.    با این  حال چند استثناء وجود دارد: در صورت قرار گرفتن زن حامله در معرض فرد مبتلا به سرخجه به خصوص در سه ماهه اول ویروس می تواند باعث سقط یا نقص  های شدید در جنین شود.

·علایم و نشانه ها

        علائم و نشانه در صورت بروز معمولاً  بین 3-2 هفته بعد از قرار گرفتن در معرض ویروس تظاهر می کنند. به طور معمول این تظاهرات 2 تا 3 روز طول کشیده و عبارتند از:

تب خفیف                                              - سردرد

- گرفتگی و آب ریزش بینی                         چشم های قرمز و ملتهب

گره های لنفاوی بزرگ و دردناک در قاعده جمجمه ، پشت گردن و زیر گوش ها

ضایعات پوستی ظریف و صورتی در صورت شروع و به طرف تنه و اندام ها گسترش می یابد قبل از این که الگوی قبلی ناپدید شود.

درد زانو به خصوص در زنان جوان

· عوارض

- عفونت خفیف و در صورت ابتلا، ایمنی دائمی ایجاد خواهد کرد.

- عفونت گوش و التهاب مغز می گردد.

- در زنان باردار باعث تولد نوزاد با سندرم سرخجه مادر زادی می باشد

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٥٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

مخملک بیماریی است عفونی و مسری که در دوره کودکی ( بین ۳ تا هفت سالگی ) یعنی سنین کودکستانی فراوانتر دیده می شود . در فصول سرما فراوانتر و شدیدتر ظاهر می شود . میکرب این بیماری استرپتو کک بتا همولیتیک A می باشد .

* راه سرایت :

سرایت مخملک اغلب بوسیله تماس با بیماران حاصل می گردد و کمتر دیده می شود که کسی بطور غیرمستقیم یعنی از راه خوردن شیر و مواد غذائی آلوده یا تماس با اشیاء‌آلوده به این مرض دچار شود . میکروب مخملک در ترشحات حلق و بینی وجود دارد در اثر تماس افراد سالم با بیماران قطرات بزاق و خلط در اثر حرف زدن ، سرفه و عطسه پخش و باعث آلودگی می شود . ناخوشی مخملک یکروز قبل از شروع و در تمام دوران استقرار مسری است حتی بعضی اوقات افراد نجات یافته از مخلمک در عین سلامتی ناقل میکرب هستند .

* نشانه های مخملک :

 دوران پنهانی مخملک سه تا پنج روز است ولی در مخملک های شدید این دوره کوتاهتر بوده وبه یک روز می رسد .

  • شروع ناخوشی بطور ناگهانی و همراه با لرز و تب ، گلودرد و استفراغ می باشد در ابتدای ناخوشی امکان لرزهای پی در پی بسیار است . از بدو شروع بیماری تب شدید بوده و به ۴۰  درجه سانتیگراد و بالاتر می رسد ضمناً نبض سریع و پوست خشک و سوزان می باشد . گلودرد یکی از نشانه های مهم مخملک است یک تا دو روز بعد از شروع بیماری گلوکاملاً قرمز و دردناک است و بلع دشوار می شود . روی زبان باردار بوده نوک و اطراف و زیر آن قرمز است .

  • مرحله راش پوستی  : یک تا دو روز بعد از آغاز بیمای راش پوستی  از انتهای اندامها ظاهر شده و در تمام بدن پخش می شوند . دانه های مخملکی معمولاً تمام پوست را فرا گرفته و آنرا به صورت قرمز تندی ( شرابی رنگ ) در می آورد قرمزی با فشار دست از بین می رود و دوباره برمی گردد .

  • دوران پوسته ریزی : پوسته ریزی مخملک از هشتمین روز بیماری تا ۳ هفته ادامه دارد . هر چه راش های مخملک شدیدتر باشد پوسته ریزی واضح تر می باشد پوسته ریزی در دست و پا به شکل فلسی و قطعات درشت و گاهی به شکل دستکش است و در قسمت صورت و بدن ریز و آردی شکل است . در جریان مخملک ممکن است موی سر و بدن هم بریزد و مدتی بعد مجدداً بروید .

* پیشگیری :

بیماران مخملکی باید در اطاق مجزائی بستری شوند و تا مدتی که کشت گلوی آنها منفی نشده است از ورود به آموزشگاه ممنوع باشند ، اشیاء و لوازم آلوده بیمار را باید ضدعفونی نمایند .

تجویز بعضی داروها به اطرافیان بیمار از انتشار بیماری جلوگیری می کند ،‌ مراقبت حاملین سالم میکرب برای از بین بردن انتشار بیماری مفید است .

  • کشت ترشحات گلوی بیماران و جستجوی میکرب بیماری و درمان سریع آن .

  • ممکن است عفونت استرپتوکوکی بدون بروزگلگونه ها ( راش ) باشد ( عامل بیماری اغلب در گلو و بینی جای گیر می شود ) .

  • پاستوریزه کردن و بخصوص جوشاندن شیر قبل از مصرف آن .

  • جلوگیری از تهیه و توزیع مواد غذائی توسط بیماران مخملکی یا افرادی که به گلودرد مخملکی دچار هستند .

  • ممانعت از فروش شیر گاوهائی که دمل پستان دارند .

  • پیش گیری از مخملک به وسیله مواد شیمیائی مانند پنی سیلین نیز میسر است . تکرار عفونتهای استرپتوکوکی ممکن است سبب روماتیسم مفصلی حاد و کره و عوارض قلبی گردد بنابراین جلوگیری دقیق آن بسیار مفید خواهد بود . این پیش گیری اهمیت خاصی دارد و از تعداد مبتلایان به روماتیسم می کاهد . در خانواده های حساس به رماتیسم بهتر است کلیه افراد خانواده تحت کنترل دقیق ،‌ درمان و پیش گیری لازم قرار بگیرند :

۱- برای پیش گیری کامل مخملک باید از انتشار استرپتوکوس و استقرار آن در گلوی افراد جلوگیری کرد .

۲- معاینه دقیق گلوی مبتلایان به گلودرد از نظر انتشار بیماری بسیار مفید است . مجزا کردن و مراقبت بیماران بعد از پیدایش نشانه های بیماری ، ولی ۴۸ ساعت بعد از بکار بردن پنی سیلین سرایت گلودرد مخملکی و یا خود مخملک ناچیز می گردد . برای درمان باید به پزشک مراجعه شود .

۳ - ضدعفونی کردن گلو و وسایل بکار رفته بیماران در جلوگیری از سرایت مخملک ثمربخش میباشد .

۴-  نظافت کامل و آفتاب دادن اطاق ، وسایل و لوازم بیماران .

۵- درمان اختصاصی بیماری به وسیله پنی سیلین که بسرعت می تواند آلودگی را از بین ببرد .

۶ -  مخملک قرنطینه و اقدامات بین المللی ندارد .

غیر از سرخک و سرخجه و مخملک بیماریهای دیگری وجود دارد که با ضایعات پوستی همراه می باشند مانند بیماری چهارم ، پنجم و ششم این سه بیماری شباهت زیادی از نظر راشهای پوستی به سرخک و سرخجه دارند ولی علائم دیگری وجود دارد که باعث تفکیک آنها از هم می شود . چون شناسائی این امراض از نظر عموم مهم نمی باشد اوصاف بالینی آنها را در اینجا ذکر نمی کنیم .

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

اوریون

  اوریون یک عفونت ویروسی است که به صورت اولیه غدد پاروتید ( بناگوشی)رادرگیر می نماید. یکی از سه زوج غدد بزاقی پائین و جلوی گوشها قرار دارند. در صورت ابتلا به این بیماری یک یا هر دو غده بناگوشی متورم می گردد

·علائم و نشانه ها

 عفونت در یک سوم افراد بدون علامت می باشد. در صورت وجود علائم ، آنها دو تا سه هفته بعد از تماس با ویروس رخ می دهند. علائم عبارتند از :

- تورم و درد غدد بزاقی در یک یا هر دو طرف صورت

جویدن و بلعیدن دردناک                         تب

ضعف و خستگی                                  درد و تورم بیضه ها

 علامت اولیه اوریون تورم غدد لنفاوی است که منجر به تورم گونه ها می گردد.

  · عوارض

         عوارض اویون بالقوه خطرناک و نادر هستند و شامل :

- التهاب بیضه ها                               - التهاب پانکراس ( لوزالمعده)

     - التهاب مغزی                                 - التهاب مننژ

     -  التهاب تخمدان ها                           - کاهش شنوایی

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

آبله مرغان

روی سینه و شکم کودک نوپای من، دانه ها و جوش های قرمز بوجود آمده است؛ آیا می تواند آبله مرغان باشد؟

بله می تواند آبله مرغان باشد. آبله مرغان که بیماری واریسلا نیز نامیده می شود، به طور معمول بصورت بثورات پوستی خارش دار بروز می کند. دانه ها یا جوشهای آبله مرغان به صورت برآمدگی کوچک شروع می شوند که به سرعت به تاول های کوچک مایع دار با زمینه صورتی تغییر شکل پیدا می کنند و در نهایت به صورت پوسته های قهوه ای و خشک شده در می آیند.

این دانه ها و جوش ها اغلب از پوست سر، صورت یا تنه شروع می شود، سپس می تواند در سر تا سر بدن پخش شود. کودکان اغلب بین 500-250 دانه آبله می زنند، اگرچه در مواردی ممکن است بیماری فقط به چند تاول کوچک محدود شود.

کودک نوپای شما ممکن است خسته و بیحال بنظر برسد و شاید کمی تب داشته باشد. احتمالا اشتهایش را از دست داده و مختصری سردرد یا درد در ناحیه شکم دارد. در حدود دو روز قبل از بیرون ریختن دانه ها، ممکن است سرفه یا آبریزش از بینی داشته باشد.

بیماری آبله مرغان معمولا 5 تا 10 روز طول می کشد.

چگونه کودک نوپای من می تواند به آبله مرغان مبتلا شده باشد؟

بیماری آبله مرغان توسط ویروس واریسلا زوستر (varicella zoster) ایجاد می شود که از فردی به فرد دیگر انتقال پیدا می کند. اگر نوپای شما تا کنون واکسن آبله مرغان نزده است یا به بیماری آبله مرغان مبتلا نشده است در صورت تماس با فرد مبتلا، امکان ابتلای وی به این بیماری بسیار زیاد است.

نحوه انتقال بیماری از طریق تماس با دست افراد آلوده یا تماس با تاول های فرد آلوده است. همچنین تنفس در فضایی که فرد آلوده بر اثر تنفس یا عطسه، سرفه آلوده به ویروس کرده اند سبب انتقال بیماری می شود (ویروس در اثر تماس با مستقیم یا مایع تاولها قبل از اینکه شروع به پوسته ریزی بکند، نیز سبب انتقال بیماری میشود). اگر کودک شما در معرض تماس با ویروس قرار گیرد اغلب 14 روز تا 16 روز طول می کشد تا دانه ها و جوشهای چرکی ظاهر شود. اگر چه دوره تظاهر بیماری می تواند بین 10 تا 21 روز نیز طول بکشد.

آیا آبله مرغان خطرناک است؟

برای بچه های سالم بیشتر یک بیماری آزار دهنده است تا یک تهدید واقعی. البته حتی
بچه های سالم هم بندرت می توانند دچار عوارض آبله مرغان شوند؛ این عوارش ممکن است یک عفونت باکتریایی پوستی، پنومونی یا ذات الریه، آنسفالیت یا ورم مغز باشد.

اگر کودک شما آبله مرغان دارد و بیمارتر از آنچه که مورد انتظار است به نظر می رسد، حتما به دکترش اطلاع دهید. اگر تب بیمار بعد از چند روز که از شروع بیماری می گذرد همچنان افزایش می یابد، اگر دانه یا جوشی در چشم کودک بزند یا پوست اطراف آبله ها متورم و دردناک و خیلی قرمز باشد، حتما به پزشک متخصص اطفال وی اطلاع دهید.

اگر کودک شما یک بیماری مزمن تضعیف کننده سیستم ایمنی مانند لوسمی دارد یا در حال مصرف مقادیر بالای کورتیکواستروئید است (که مثلا در بیماری آسم استفاده می شود)، ابتلا به عفونت آبله مرغان می تواند عوارش خطرناک برای وی ایجاد کند.

بعضی تدابیر پیشگیری کننده مانند تزریق سرم ایمونوگلوبولینِ واریسلا یا واکسن آن تنها اگر مدت کوتاهی بعد از تماس با ویروس بیماریزا تزریق شود، می تواند موثر باشد.

در چنین شرایطی با بروز اولین علائم آبله مرغان، حتی اگر کودک شما فقط با فرد مبتلا به آبله مرغان تماس داشته باشد، حتما به پزشک او اطلاع دهید.

بالغینی که به آبله مرغان مبتلا می شوند بیماری سخت تری خواهند داشت و در خطر ابتلا به عوارضی مثل پنومونی باکتریایی خواهند بود.

اگر شما حامله هستید و هرگز آبله مرغان نگرفته اید در صورتی که کوچکترین شکی از تماس با فرد مبتلا داشته اید حتما به پزشک خود اطلاع دهید و یا حتی از ایشان اطلاعاتی در مورد مواردی که باید رعایت کنید و احتیاط های لازم جهت پیشگیری از بیماری خود بخواهید.

زونا چیست؟

همان ویروسی که سبب بیماری زونا می شود، می تواند سبب ایجاد دانه ها و جوش های دردناک بنام زونا شود. وقتی که یک بچه در دوران کودکی آبله مرغان می گیرد، ویروس در بدن وی باقی می ماند و می تواند سالها بعد مجددا در شرایط خاصی فعال شده و باعث بروز علائم شود. زونا می تواند چندین سال بعد از اولین ابتلا کودک به آبله مرغان ظاهر شود.

تقریبا از هر ده نفری که در کودکی تجربه آبله مرغان را داشته اند، یک نفر ممکن است در بزرگسالی به زونا مبتلا شود.

آیا راه و روشی برای پیشگیری از بیماری آبله مرغان وجود دارد؟

بله. واکسن آن از سال 1373 در دسترس بوده و متخصصین اطفال پیشنهاد می کنند که بهتر است کودکان 12 تا 18 ماهه یک دوره این واکسن را دریافت کنند و یک یادآور نیز در 4 تا 6 سالگی داشته باشند. واکسیناسیون آبله مرغان 95% کودکان را از ابتلاء به آبله مرغان جدی و شدید حفظ می کنند.

البته واکسن آبله مرغان ممکن است در بچه های سالم هم عوارضی داشته باشد. اگر کودک شما به ژلاتین موجود در واکسن یا به آنتی بیوتیک نئومایسن حساسیت داشته باشد یا در تزریق دوزهای قبلی واکنش آلرژیک نشان داده باشد، در اینصورت واکسیناسیون آبله مرغان توصیه نمی شود.

اگر کودک شما به سرطان یا هر بیماری دیگری که بر سیستم ایمنی بدن تاثیر می گذارد، مبتلا باشد یا اگر اخیرا تزریق خون داشته یا مقادیر بالایی داروهای استروئیدی می گیرد لازم است در مورد تزریق واکسن آبله مرغان با پزشک معالج وی مشورت کنید تا موضوع را به دقت بررسی کنند.

برای درمان آبله مرغان در فرزندم چه کارهایی لازم است انجام دهم؟

از کودکتان در خانه نگهداری و مراقبت کنید تا دانه های آبله خشک شده و به پوسته تبدیل شود. این امر سبب بهبود سریعتر شده و از انتشار بیماری به سایرین هم جلوگیری می کند.

متاسفانه یک یا دو روز قبل از شروع تظاهرات بیماری و بروز جوشها و دانه های آبله، فرد بیمار بیشترین احتمال سرایت را به دیگران دارد. یعنی قبل از اینکه خود فرد یا حتی والدین کودک متوجه شروع بیماری شوند، احتمال انتقال بیماری به سایرین بیشتر از هر زمان دیگری است.

وقتی که کودک شما در حال بهبودی است، مهمترین کاری که می توانید انجام دهید کاهش یا از بین بردن خارش است. حمام یا دوش روزانه یا هر چند ساعت یکبار می تواند مفید باشد. افزودن بیکربنات سدیم مخصوص استحمام به آب وان یا ریختن آن در ظرف بزرگی که برای دوش گرفتن کودک از آن استفاده شود برای کاهش درد و خارش مفید است.

بعد از حمام نیز می توانید لوسیون کالامین را روی آبله های خشک شده و مناطق خارش دار بگذارید.

اگر چه سخت است اما باید از خاراندن و کندن زخمها جلوگیری شود. زیرا زمان و دوره درمان را به تعویق می اندازد. اگر زخمها کنده شوند می تواند موجب ایجاد اسکار (زخم جوش) شده و موجب عفونت پوست شبیه زرد زخم شود. کوتاه نگه داشتن ناخنهای کودک به جلوگیری از کنده شدن و زخم شدن محل آبله ها کمک می کند.

تب را می توان با استامینوفن یا ایبوبروفن پایین آورد و هرگز از آسپرین استفاده نکنید، زیرا سبب بروز سندرم Reye's که معمولا نادر اما خطرناک است در کودکان می شود.

در صورتیکه خارش موجب ناراحتی و بیقراری کودکتان شده باشد می توانید از آنتی هیستامین به مقدار مناسب استفاده کنید.

از داروی ضد ویروس آسیکلوویر برای درمان آبله مرغان می توان استفاده کرد (در بچه هایی که از نظر ایمنی مشکلی ندارند). برای بچه هایی یا سیستم ایمنی ضعیف شده آسیکلوویر می تواند موجب وخامت حال بیمار شود. بنابراین در مورد استفاده از دارو حتما با پزشک اطفال کودکتان مشورت کنید.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

سرخک

سرخک شامل یک سری ضایعات پوستی قرمز و محو شونده می باشد که اغلب همراه با این بیماری هستند. اما این ضایعات پوستی فقط علائم بیرونی می باشند در حالی که تغییرات بسیار شدیدتری درون بدن رخ می دهد. سرخک یک عفونت تنفسی حاصل از ویروس بسیار مسری است و در سراسر جهان وجود دارد. سرخک مخصوصاً در کودکان ممکن است بسیار شدید و حتی کشنده باشد.

·علائم و نشانه ها

  علائم و نشانه های  بیماری 12-10 روز بعد از ورود ویروس نمایان می شود.

تب                                              سرفه خشک

- آبریزش بینی                                  التهاب ملتحمه

حساسیت به نور

نقاط قرمز رنگ با مرکز آبی – سفید در قسمت داخل گونه که نقاط کوپلیک نام دارند.

لکه های پوستی بزرگ و مسطح که در یکدیگر فرو رفته اند.

         سرخک موجب ایجاد لکه ای پوستی قرمز رنگ و محو شونده که ابتدا در صورت ، پشت گوش و سپس در سینه و کمر و نهایتاً پاها ظاهر می شود

·فاکتورهای خطر

بیماری در افراد مبتلا به کمبود ویتامین A و سوء تغذیه ( به خصوص در کشورهای جهان وسوم ) شایع می باشد. این نکته باید قبل از مسافرت به این نقاط مورد توجه قرار گیرد.

· عوارض

         بیماری اغلب 14-10 روز به طول می انجامد. عوارض بیماری عبارت است از :

عفونت گوش در 1/0 اطفال                                     التهاب

عفونت                                                               اسهال و استفراغ

التهاب نایژه ها،حنجره یا خروسک                            مشکلات بارداری

کاهش تعداد پلاکت های خونی

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

کروپ یا خروسک

بیماری کروپ در واقع تورم حنجره (لارنکس) و راه هوایی اصلی (تراکئه) است که به علل مختلف مانند آلرژی، باکتریها یا محرک های داخلی رخ می دهد و اکثرا عامل آن ویروسها هستند.

اکثر اوقات عامل کروپ ویروس پارا آنفلونزا است اما بقیه ویروسهای دستگاه تنفس مانند آدنوویروسها، ویروس آنفلونزا ، ویروس سرخجه و سرخک نیز می تواند سبب کروپ شوند. کروپ در بین بچه های 6 ماهه تا سه ساله شایع است، اگر چه کودکان در تمام سنین می توانند کروپ بگیرند. اغلب در ماههای اول بهار و پائیز رخ می دهد. اکثر موارد بیماری کروپ جدی نیستند، اما در صورت جدی بودن بیماری نیاز به بستری وجود دارد.

نشانه های کروپ چیست ؟

از آنجانیکه کروپ موجب تورم حنجره شده و محفظه تولید صدا را درگیر می کند، سبب تغییر صدای کودک می شود. اگر صدای کودک شما خشن شده و سرفه هایش عمیق و شبیه عوعو کردن شده است، احتمالا کودک شما کروپ گرفته است در حقیقت علامت آن قدر قابل تشخیص و افتراق است که دکتر شما تلفنی هم می تواند به شما بگوید که آیا کودکتان کروپ دارد یا خیر؟

کروپ اکثرا چند روز بعد از سرماخوردگی رخ می دهد و شبها بدتر می شود و اگر ادامه پیدا کند کودک شما ممکن است دچار سختی تنفس یا تنفسی که با کشیده شدن عضلات گردن و قفسه سینه به داخل همراه است، شود و صدایی شبیه به بانگ خروس از او خارج شود. تب خفیف در کروپ ممکن است وجود داشته باشد.

کروپ اکثرا طی دو یا سه شب تشدید می شود و اغلب در طول یک هفته خوب می شود.

آیا کروپ خطرناک است؟

واقعیت این است که این بیماری امروزه به خطرناکی که قبلا بوده است، نیست. با واکسیناسیون سرخجه، سرخک، هموفیلوس آنفلونزا و دیفتری، کروپ شدید و خطرناک کمتر دیده می شود.

احتمالا کروپ کودک شما طی یک هفته بدون هیچ عارضه ایی خوب می شود. هر چند که اگر کروپ خیلی شدید باشد، می تواند مشکلات تنفسی برای کودک ایجاد کند.

چه زمانی باید به پزشک اطلاع دهم ؟

اگر شک دارید که فرزندتان کروپ دارد، به دکترش اطلاع دهید. او احتمالا سوالاتی در مورد سرفه و نحوه تنفس فرزندتان از شما خواهد پرسید. بنابراین هنگام مصاحبه تلفنی با پزشک بهتر است فرزندتان را نزدیک خود نگه دارید. اگر فرزندتان تنفس سخت دارد یا در هنگام استراحت هم به سختی نفس می کشد، باید او را به بیمارستان منتقل کنید. در غیر این صورت می تواند خطرناک و حتی تهدیدی برای حیات او باشد.

اگر تنفس فرزندتان با زحمت و سختی باشد، یا آبریزش از دهان داشته باشد، یا اینکه کبود شده باشد (علامتی که در صورت کاهش اکسیژن رسانی به بدن رخ می دهد) سریعا باید اورژانس را خبر کنید.

چطور می توانیم کروپ را درمان کنیم؟

اگر اولین بار است که کودکتان کروپ می گیرد و پزشک کروپ او را خفیف تشخیص داده است می توانید او را در منزل درمان کنید. معمولا رطوبت سرد یا هوای سرد و مرطوب در کاهش تورم راههای هوایی موثر است. بنابراین بهتر است که کودکتان را برای 15 تا 20 دقیقه در حمام مرطوب نگه دارید و آب گرم را باز کنید (دقت کنید: ممکن است هوای گرم علیرغم رطوبت زیاد حال او را بدتر کند) یا در هوای سرد شب او را بیرون ببرید (کافیست لباس گرم و کلاه به او بپوشانید. آنچه کودک شما نیاز دارد تنفس هوای سرد و مرطوب است). بهتر است او را بصورت قائم یا ایستاده نگه دارید، چون این حالت به آسان شدن تنفس او کمک می کند.

حمام مرطوب ممکن است به درمان کمک کند اما سرفه ها را قطع نمی کند و ممکن است در طول شب هر بار که کودکتان به علت سرفه از خواب بیدار می شود، لازم باشد حمام مرطوب را تکرار کنید.

شما می توانید از یک دستگاه بخور در اتاق کودکتان استفاده کنید. انواعی از دستگاههای بخار ساز که می تواند بخار سرد تولید کند ارجحیت دارد اما قیمت آنها بیشتر از دستگاههایی است که با ایجاد حرارت آب را بخار می کند. بعلاوه باید از تمیزی و پاکی دستگاه اطمینان داشته باشید و برای این منظور می توانید از ضد عفونی کننده ها که مانع رشد باکتریها و قارچها می شوند استفاده کنید. کودکتان باید مقدار کافی مایعات دریافت کند.

برای پایین آوردن تب فرزندتان از مقدار مناسب استامینوفن و ایبوبروفن استفاده کنید. (هرگز از آسپرین جهت پایین آوردن تب استفاده نکنید زیرا سبب بروز وضعیت خطرناکی بنام سندرم Reye's می شود.

از آنجائیکه عامل بیماری ویروس است آنتی بیوتیک بر آن اثری نخواهد داشت. داروی ضد سرفه نیز استفاده نکنید زیرا روی تورم حلق موثر نبوده و ممکن است به علت عدم تخلیه موکوس تولید شده، سرفه کودکتان را بدتر کند.

اگر رطوبت و حمام مرطوب و هوای سرد هیچ تاثیری بر کاهش سرفه و تنفس راحت تر کودکتان نداشته باشد پزشک او ممکن است برای کاهش التهاب و تورم کودکتان داروهای استروئیدی توصیه کند که تنفس او را راحت تر می کند. استروئید خوراکی را قبلا برای بچه های با کروپ شدید یا متوسط توصیه می کردند اما تحقیقات نشان داده است که بر کروپ خفیف نیز موثر است.

اگر کودکتان کروپ شدید دارد ممکن است نیاز به بستری شدن پیدا کند، اکسیژن بگیرد و استروئید استنشاقی دریافت کند، که این تدابیر سبب کاهش تورم و التهاب راه های هوایی می شود و تزریق مایعات وریدی نیز کم آبی بیمار را جبران می کند.

آیا ممکن است فرزندم دوباره کروپ بگیرد ؟

بله. در حقیقت بنظر می رسد بچه ها بیشتر از سایر سنین مستعد ابتلا به کروپ هستند. اگر فرزندتان برای بار دوم به کروپ دچار شد، سعی کنید در خانه درمانش کنید، آرامش خود را حفظ کنید و به پزشک اطلاع دهید. هر دوره کروپ ممکن است متفاوت باشد، بعضی اوقات ممکن است شدیدتر باشد و نیاز به درمان و توجه بیشتری داشته باشد.

آیا کروپ بیماری مسری است ؟

بله، مگر اینکه کروپ به علت آلرژی یا محرکها باشد. اگر عامل کروپ ویروس باشد، مسری است و بهتر است بیمار را تا زمانیکه علائمش بهتر نشده است در منزل نگه دارید.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٤٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

 

واکسیناسون

این واکسن معمولا به صورت ترکیبی از واکسن سرخک،سرخجه . اوریون تجویز می شود که بی ضرر تر  و موثر تر از هرکدام به تنهایی است .تجویز دوز اولیه واکسن در سن 15-12 ماهگی و دوز دوم بین 6-3 سالگی توصیه می شود.(این مسئله حائز اهمیت می باشد که دختران در جهت پیشگیری از عوارض ناشی از سندرم سرخجه مادرزادی در آینده حتما واکسینه شوند) اغلب شیرخواران در 6-4 ماه اول زندگی به واسطه ایمنی اکتسابی از مادر به بیماری مقاوم هستند. در صورت نیاز به ایمن سازی قبل از 12 ماهگی، برای مثال مسافرت خارجی یا وجود یک اپیدمی، واکسن باید در 6 ماهگی تجویز شود. همچنین لازم است واکسن بعد از 12 ماهگی تکرار گردد

 

          در موارد زیر نیاز به تجویز واکسن نیست :

دریافت دو دوز واکسن MMRبعد از 12 ماهگی یا دریافت یک دوز واکسن MMR بعلاوه یک دوز واکسن سرخک

وجود یک تست خونی که ایمنی شما را به سرخک ، سرخجه ، و اوریون اثبات نماید.

اخیراً واکسن سرخجه دریافت کرده اید یا تست سرخجه شما مثبت است.

         در موارد زیر نیاز به تجویز واکسن می باشد :

زنان غیر باردار در سنین باروری

تمایل به تحصیل در مراکز دانشگاهی

کار در بیمارستان ، مراکز طبی ، مراقبت از کودکان و مدارس

تصمیم به مسافرت های خارجی

         تجویز واکسن در موارد زیر توصیه نمی شود :

- زن باردار یا زمانی که طی 4 هفته آینده قصد بارداری دارند.

وجود حساسیت شدید به ژلاتین یا آنتی بیوتیک نئومایسین

- ابتلا به سرطان،اختلالات خونی یا بیماری های درگیر کننده سیستم ایمنی

· عوارض واکسن

 شما در اثر واکسن MMR  به اوریون مبتلا نخواهید شد و اکثر افراد عارضه ای را در اثر واکسیناسیون تجربه نمی کنند. حدود 10 درصد از افراد یک تب خفیف را بین 12-5 روز بعد از واکسیناسیون تجربه می نمایند. و حدود 5 درصد دچار تظاهرات پوستی می گردند. کمتر از یک تزریق در هر یک میلیون تزریق باعث یک واکنش آلرژبک شدید می گردد.

. برخی از زنان، نوجوان یا بزرگسالان به درد یا سفتی مفصل موقتی دچار می شوند.

· مراقبت شخصی

 زمان استراحت بهترین درمان اوریون می باشد. اما شما می توانید روش های زیر را برای کاهش درد و ناراحتی و جلوگیری از انتقال عفونت به دیگران استفاده نمائید.

استراحت تا برطرف شدن تب

قرنطینه کردن فرد بیمار

مصرف استامینوفن یا NSAID هایی مثل بروفن جهت کاهش علائم . بالغین همچنین می توانند از آسپرین نیز استفاده نمایند. اما مصرف آسپرین در کودکان به علت احتمال بروز سندرم « رای » یک بیماری نادر خطرناک و کشنده  ممنوع است.

مصرف کمپرس سرد جهت تخفیف درد غدد متورم

پوشیدن حفاظهای ورزشی جهت کاهش درد بیضه ها

عدم مصرف غذاهای ترش نظیر میوه و آب میوه های ترش که منجر به تحریک تولید بزاق می گردند.

مصرف فراوان مایعات

فعالیت بدنی کم

- اطلاع به دوستان،خانواده و همکاران-به خصوص زن باردار-در مورد بیماری خود

-استفاده از مرطوب کننده ها برای بهبود سرفه و گلو درد

- استراحت دادن به چشم

         فرزند پسر مبتلا به اوریون را از نظر تب بالا، تورم و درد بیضه بررسی نمائید.

         فرزند دختر را نظر درد شکمی به علت درگیری تخمدان ها یا التهاب لوزالمعده کنترل نمائید.

         در صورت وجود تب بسیار شدید به پزشک مراجعه کنید.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩

به پرشین بلاگ خوش آمدید

بنام خدا

كاربر گرامي

با سلام و احترام

پيوستن شما را به خانواده بزرگ وبلاگنويسان فارسي خوش آمد ميگوييم.
شما ميتوانيد براي آشنايي بيشتر با خدمات سايت به آدرس هاي زير مراجعه كنيد:

http://help.persianblog.ir براي راهنمايي و آموزش
http://news.persianblog.ir اخبار سايت براي اطلاع از
http://fans.persianblog.ir براي همكاري داوطلبانه در وبلاگستان
http://persianblog.ir/ourteam.aspx اسامي و لينك وبلاگ هاي تيم مديران سايت

در صورت بروز هر گونه مشكل در استفاده از خدمات سايت ميتوانيد با پست الكترونيكي :
support[at]persianblog.ir

و در صورت مشاهده تخلف با آدرس الكترونيكي
abuse[at]persianblog.ir
تماس حاصل فرماييد.

همچنين پيشنهاد ميكنيم با عضويت در جامعه مجازي ماي پرديس از خدمات اين سايت ارزشمند استفاده كنيد:
http://mypardis.com


با تشكر

مدير گروه سايتهاي پرشين بلاگ
مهدي بوترابي

http://ariagostar.com

   + پرشین بلاگ - ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٩