دانشمندان اسپانیایی می‌گویند؛ سندرم تکان دادن نوزاد برای بند آوردن گریه او آسیب‌های مغزی بدون علائم جسمانی را موجب می‌شود.
 
براساس پژوهش‌های انجام شده در دانشگاه گرانادا، هنگامی که والدین و یا پرستاران با گریه‌های‌ بی‌وقفه نوزاد مواجه می‌شوند، بی‌درنگ شروع به تکان دادن او می‌کنند. این کار اگرچه نوزاد را آرام می‌کند، اما به مغز وی آسیب می‌رساند.

در ادامه این پژوهش آمده است: هرچند میزان این آسیب بستگی به مقدار تناوب، شدت و مدت زمان تکان‌ها دارد، اما این سندرم عوارض جزئی دیگری از قبیل کج خلقی، بی‌حالی، تشنج، تهوع و بی‌اشتهایی را به دنبال دارد که باید به همه اینها به آسیب‌های چشمی و شکستگی‌های استخوان نیز اشاره کرد.

دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که بیشتر قربانیان سندرم تکان دادن، نوزادان کمتر از 2 سال هستند و آسیب‌های ناشی از این کار در نوزادان زودرس، دارای وزن کم، ضعیف و دوقلوها شدت بیشتری دارد.

میزان تکان دادن نوزادان توسط پدران 44 درصد، مادران 20 درصد و در پرستاران 18 درصد است

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱:٢٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۸/٢٧