دانه های قرمز روی بدن(اریتم توکسیکوم)
این ضایعات که کاملاً بی ضرر هستند وخودبخود خوب می شوند درتقریباً ۵۰% نوزادان فول ترم (رسیده) اتفاق می افتد. در نوزادان نارس این حالت کمتر دیده می شود . این ضایعات به شکل دانه های قرمز ویا چرکی به رنگ سفید مایل به زرد هستند که قطرشان ۱تا ۲ میلیمترمی باشد که با یک هاله ی قرمز احاطه می¬شوند . ضایعات ممکن است پراکنده و کم یا متعدد باشند و در قسمتهای مختلف تجمع پیدا کرده  ویا درسطح زیادی از بدن پخش شده باشند. معمولاً کف دست وپاها درگیر نشده ولی درسایر قسمتهای بدن مثل شکم، سینه وحتی سروصورت نوزاد دیده می شود. بیشترین احتمال شروع ضایعات در روز دوم عمر می باشد . البته ضایعات جدید می تواند بطور مداوم در چند روز اول ظهور کند. درنوزادان نارس امکان دارد شروع ضایعات برای چند روز تا چند هفته به تعویق بیافتد. دانه های چرکی شامل تجمعاتی از سلولهایی بنام ائوزینوفیل هستند. این ضایعات چرکی کاملاً استریل بوده ودر کشت انجام شده ازاین ضایعات این مطلب قابل اثبات است . علت اریتم توکسیکوم ناشناخته است . این بثورات طبیعی بوده ونیاز به هیچ درمان یا مالیدن هیچگونه پمادی نداشته وخود بخود پس از چند روز تا حداکثر چند هفته بهبود می یابد.

تغییررنگ شبکه ای
این حالت را کوتیس مارموراتا نیز می گویند وهنگامی ایجاد می¬گردد که نوزاد با دمای پایین محیطی مواجه می شود. دراین شرایط پوست تقریباً کل بدن دچار  تغییرات رنگی قرمز یا آبی با شکل شبکه ای می شود. این تغییرعروقی نشانگر یک پاسخ فیزیولوژیک تشدید شده می باشد که با افزایش سن از بین می رود؛ هرچند گاهی حتی دربچه های بزرگتر هم دیده می شود. البته گاهی این حالت درنوزادان دچار سپسیس یا عفونت خون نیز ایجاد می شود که دراین شرایط علائم دیگر مانند شیرنخوردن وبیحالی نیز درنوزاد وجود دارد.

تغییر رنگ هارلکویین
این پدیده عروقی نادر در همان اوایل دوره نوزادی اتفاق می افتد ودر نوزادان با وزن کم در هنگام تولد شایعتر است. این پدیده احتمالاً نشانگر یک عدم تعادل درمکانیسم تنظیمی عروق اتونومیک است. وقتی که نوزاد به یک طرف خوابانده می شود؛ بدنش را اگر با خطی طولی به دو نیمه چپ و راست تقسیم کنیم اگر برفرض روی سمت چپ خوابیده باشد نیمه راست بدنش رنگ پریده می شود و نیمه تحتانی یعنی نیمه چپ بدنش به رنگ قرمز تیره در می آید. این تغییر رنگ فقط برای چند دقیقه باقی می ماند و گاهی فقط یک قسمت از تنه یا صورت را دربرمی گیرد. فعالیت عضلانی باعث قرمز شدن تمام بدن می شود و اختلاف رنگ را از بین می برد. دوره های مکرر این حالت ممکن است اتفاق افتد ولی این رخداد  نشان دهنده عدم تعادل اتونومیک دائمی نیست.

لکه مغولی
این لکه ها در پشت کمر نوزاد ممکن است وجود داشته باشد و رنگ آنها آبی یا خاکستری با حدود مشخص می باشد. البته گاهی ممکن است این لکه ها روی پشت رانها، ساق پاها، پشت تنه وشانه ها  هم دیده شود.  این نوع لکه ممکن است منفرد یا متعدد باشند واغلب وسعت زیادی دارند. بیش از ۸۰% شیرخواران سیاه پوست، آسیایی  وهند شرقی دارای این لکه ها هستند؛ درحالیکه تنها در ۱۰% شیرخواران سفید پوست دیده می شود. بیشتر گمان می شود که علت بروز این لکه ها بیشتر بجاماندن سلولهای رنگدانه ای(ملانوسیتها) در درم وعدم مهاجرت آنها به اپیدرم می باشد. لکه های مغولی معمولاً در طی چند سال اول عمر کمرنگ شده و از بین می روند اما گاهی این لکه¬ها ممکن است باقی بمانند. وجود این لکه ها خطری برای سلامتی نوزاد بشمار نرفته و هیچگونه درمان یا مراقبت خاصی نیز نیاز ندارند.

هیپرپلازی سباسه
این حالت به شکل برجستگیهای ریزی به رنگ سفید مایل به زرد وبه تعداد زیاد، معمولاً درپیشانی، بینی ، بالای لب وگونه های نوزاد رسیده یافت می شود. این ضایعات نشانگر غدد سباسه ی بزرگ شده هستند وبتدریج از نظر اندازه کوچک شده و در عرض چند هفته ی اول زندگی کاملاً محو می شوند.

میلیا
میلیا دانه هایی ریز و سفید رنگ است که در صورت بروز می کند. این دانه ها کیستهای سطحی با قطر ۱ تا ۲ میلیمتر و به رنگ سفید شیری و مروارید گونه می باشند. البته میلیا درهر سنی می تواند بروز کند اما در نوزادان بیشتر در صورت و لثه و در خط وسط کام دیده می شود که در خط وسط کام بنام مرواریدهای اپشتین نامگذاری شده اند. میلیا در اغلب نوزادان بطور خودبخودی پوسته پوسته شده واز بین می روند

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٢:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۸/٢٧