شیوع بیشتر اختلال بیش فعالی  در پسر بچه‌ها

اختلال بیش فعالی را در پسر بچه‌ها شایع است و توصیه میشود تا  کودکان بیش فعال مصرف غذاهای شیرین از قبیل شکلات و کافئین و غذاهای تند را  به دلیل محرک بودن کاهش دهند.

اختلال بیش فعالی از سنین 3  الی 4 سالگی شروع و در سنین دبستان شناخته می‌شود و این اختلال 3  تا 7 درصد کودکان را مبتلا می‌کند.


کودکان بیش فعال معمولا از میزان هوش و
IQ خوبی برخوردارند ولی به دلیل مشکلات رفتاری و اختلال در تمرکز‌، عملکرد تحصیلی خوبی ندارند. 

نقش عوامل ژنتیک در بروز اختلال ژنتیک موثر است از نظر  بیولوژیک تغییرات عصبی و شیمیایی سلول های مغزی در بروز این بیماری نیز  تاثیر دارند.


کودکان بیش فعال معمولا قادر نیستند به راحتی در مکانی آرام بنشینند، مرتب  روی صندلی‌شان تکان می‌خورند، در جاهای غیرمناسب می‌دوند، پر حرف هستند و  نمی‌توانند فعالیت کم سر و صدا انجام دهند و دائم سر کلاس تقاضای خروج  دارند.


کودکان بیش فعال معمولا حواس پرت هستند؛ این  کودکان به دلیل کم بودن دامنه توجه‌شان معمولا سر کلاس درس نسبت به حرف  معلم بی توجه‌ بوده و در انجام تکالیف مدرسه دقت لازم را ندارند، به جزئیات  مسائل کمتر اهمیت می‌دهند، مرتب وسایل شان را گم می‌کنند و در مجموع  فراموشکارند.

بروز رفتارهای تکانشی یا انفجاری از دیگر علائم اختلال بیش  فعالی
است و کودکان بیش فعال هنگام پاسخ دادن به سوال طرف  مقابل بدون صبر و حوصله جواب می‌دهند، هنگام بازی در نوبت و انتظار قرار  نمی‌گیرند، حرف دیگران را قطع کرده و در کار دیگران دخالت می‌کنند.

معمولا این کودکان رفتارهای پر خطر و حادثه جو دارند، از بلندی  می‌پرند، به وسایل خطرناک دست می‌زنند و سرکلاس درس، نظم را به هم  می‌ریزنند.


اختلال بیش فعالی در سن شیر خوارگی قابل تشخیص است چون  کودکان بیش فعال معمولا در دوران شیر خوارگی به محرک‌ها حساس‌اند،‌ در  مقابل نور و حرارت به شدت ناراحت می شوند‌، خواب کمتری دارند، پر تحرک‌  بوده و از نظر هیجانی بی ثبات‌ هستند.

کودکان بیش فعال به دلیل حرکات زیادی که دارند در  معرض تنبیه، ‌تحقیر و سرزنش پدر و مادر‌، اطرافیان و معلم‌ها قرار  می‌گیرند و در نهایت کودک احساس سرخوردگی و بی کفایتی می‌کند.

کاهش اعتماد به نفس، ‌اضطراب، پرخاشگری و افت تحصیلی از دیگر عوارض  اختلال بیش فعالی
است؛ به همین دلیل این کودکان به دلیل سرزنش‌های مکرر  والدین و معلمان و مقایسه با کودک هم سن‌ خود احساس ناکامی می کنند.

از آنجا که به  منظور درمان این اختلال، والدین و معلمان کودک باید مداخلاتی را انجام  دهند، لذا اطرافیان کودک بایستی از برچسب زدن القابی همچون بی تربیت،  پرخاشگر بودن و سر به هوا بودن به کودک پرهیز کنند.


در اختیار قرار دادن وسایل و امکانات ورزشی به کودک را برای تخلیه انرژی  زیاد، پذیرش جنب وجوش زیاد کودک و پرهیز از سختگیری‌های بیش از حد را از  جمله اقداماتی ذکر کرد که والدین باید مورد توجه قرار دهند.


سیر بیماری در سنین بلوغ کاهش می‌یابد و در اختلال بیش فعالی از دارو به منظور کاهش تحرک‌ و  حواس پرتی می‌توان استفاده کرد.


مصرف بعضی داروها توسط پزشک، تمرکز کودک را  افزایش و باعث بهبود عملکرد تحصیلی کودک خواهد شد. همچنین علائم اختلال را  کنترل می‌کند، بنابراین والدین نباید نگران عوارض این داروها باشند، چرا که  عدم درمان سبب افزایش اختلالات در کودک می‌شود.
...بیهوشی های مکرر و افزایش ابتلا به نقص توجه ناشی از بیش فعالی


دکتر دیوید وارنر متخصص بیهوشی اطفال در مایوکلینیک و  دستیاران وی دریافته‌اند کودکانی که دو نوبت یا بیشتر قبل از رسیدن به سه  سالگی در معرض بیهوشی قرار می‌گیرند دو برابر بیشتر از سایر همسالان خود در  معرض ابتلا به نقص توجه ناشی از بیش فعالی هستند.

این مطالعه روی گروهی از  کودکان متولد سالهای بین 1976 تا 1982 میلادی در روچستر انجام گرفته است.
 
 
این مطالعه تایید می‌کند که یک نوبت بیهوشی در تشدید احتمال  بروز این اختلال در کودکان تاثیری ندارد اما دو نوبت یا بیشتر بیهوشی و  جراحی این احتمال را تشدید می‌کند. در این آزمایشات سایر فاکتورها مثل سن، جنسیت، ‌وزن در زمان تولد و شرایط بهداشتی و سلامت کودکان در نظر گرفته شده است.

این  متخصصان می‌گویند: ما در واقع یک مطالعه‌ مشاهده‌ای انجام داده‌ایم. طیف  وسیعی از عوامل دیگر ممکن است در افزایش احتمال بروز نقص توجه ناشی از بیش  فعالی در کنار فاکتور بیهوشی‌های مکرر، تاثیر داشته باشند.

این یافته در  نشریه دستاوردهای مایوکلینیک ارائه شده است.


   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٢:٥۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٢/۳٠