در این مورد اتفاق نظر وجود ندارد. گروهی معتقدند که شما نباید نوزادتان را در ماه اول زندگی با خود به رختخواب ببرید. اولا رختخواب شما مسلما دارای بالش و ملافه بوده و جنس آنها نیز از نوع نرم است که همگی عوامل خطرزا برای سندرم مرگ ناگهانی کودک محسوب می شوند. احتمال افزایش درجه حرارت نوزاد نیز هنگامیکه با شما در یک رختخواب خوابیده است بیشتر است. احتمال غلتیدن بر روی نوزاد برای والدین چاق بسیار زیاد است. از طرف دیگر برخی معتقدند که خواباندن نوزاد در رختخواب والدین موجب می شود که مادر سریعتر متوجه تغییر در تنفس نوزاد و حرکات وی شود. بسیاری از والدین نیز در این وضعیت احساس راحتی بیشتری دارند و به همین دلیل نسبت به آن مبادرت می ورزند. اگر شما جدا تصمیم دارید که با نوزادتان از رختخواب مشترک استفاده کنید دقت کنید که بین تشک و لبه تخت خواب فضای باز نباشد تا سر نوزاد در آن گیر نکند؛ بعلاوه رختخواب های سنگین و ضخیم را برای کودک استفاده نکنید و هرگونه طناب یا کیف پلاستیکی را از محوطه تخت دور نگه دارید و حتی در رختخواب خودتان نیز کودک را به پشت و بر روی تشک صاف بخوابانید. در بعضی موارد شما به هیچ وجه نباید نزد کودکتان بخوابید. اگر شما سیگار می کشید، اگر داروئی مصرف می کنید که بر خواب تاثیر می گذارد و یا اگر الکل مصرف کرده اید خواباندن نوزاد در رختخوابتان خطرناک است. اگر وزن شما خیلی زیاد است هیچگاه نباید کنار کودک کمتر از 3 ماه بخوابید. برخی محققان کشف کرده اند که وقتی نوزاد در رختخواب خود و در اتاق والدین قرار می گیرد خطر سندرم مرگ ناگهانی کودک کمتر است. بنابراین به جای آوردن نوزاد به رختخواب خود می توانید تختخواب یا گهواره او را به اتاق خود بیاورید و یا گهواره کنار تختی بخرید (که در یک طرف باز هستند و در همان ارتفاع به تختخواب بزرگسالان متصل می شوند). به این ترتیب نوزاد در تخت خودش می خوابد ولی براحتی قابل دسترس است.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/۱٦